دتی ایس پہچان ہے مینوں ماں بولی تے مان ہے مینوں

 متراں نوں ماں بولی دیہاڑ دی بدہائی

دتی ایس پہچان ہے مینوں

ماں بولی تے مان ہے مینوں

اپنی بولی بولدیاں ہوئیاں

گل کہنی آسان ہے مینوں

ایس بولی توں ودھ کے کیہڑا

جگ دے وچ پردھان ہے مینوں

یارو عشق دا کھیڈ اولا

یارو عشق دا کھیڈ اَوَلّا

بندہ پِھردا بَن کے جَھلّا

کِنّی خلقت چار چوفیرے

اوہدے باہجوں میں ہاں کَلّا

رَبا ہُن تے ڈاہڈے رُل گئے

دے دے سانوں کوئی پَلّا

جھوٹ نوں سچ بنا دیندے نیں

جُھوٹ نوں سچ بنا دیندے نیں

لارے لپّے لا دیندے نیں

سارے لیڈر اِکّوئی ورگے

جِت کے سب بُھلا دیندے نیں

جس وِچ سارے ہیرو لگدے

ایسی فلم وکھا دیندے نیں

موئیاں نال نئیں مریا جاندا

موئیاں نال نئیں مَریا جاندا

دُکھ وی ایہہ نئیں جَریا جاندا

اوہدی یاد رُلا دیندی اے

دل نئیں پتھر کریا جاندا

ساڈی پیاس تاں بُجھدی نئیں اے

تیرا دریا بھریا جاندا

اَج کل ایہنے ڈر گئے لوکی

اَج کل ایہنے ڈر گئے لوکی

مَرن توں پہلاں مَر گئے لوکی

خَورے خُوشیاں کِتھّے گئیاں

غم نال اندروں بھر گئے لوکی

کھیل تاں خَورے کَد نُوں مُکنا

اینویں ٹِہڈوں ہر گئے لوکی

جیہڑے دور پیارے ہو گئے

جیہڑے دُور پیارے ہو گئے

اوہ امبراں دے تارے ہو گئے

جد میں اُس نال یاری لائی

دُشمن لوکی سارے ہو گئے

قسمت نے جد گیڑا دِتّا

سارے دُور سہارے ہو گئے

دل نوں کنج ہن لانواں ربا

دل نُوں کِنج ہُن لانواں ربّا

اُٹھیا ماں دا چھانواں ربّا

مینُوں وِچھڑی ماں تُوں دے دے

منگاں روز دُعانواں ربّا

ماں دے ہتھ دی چُوری چنگی

ہور نہ کُجھ میں کھانواں ربّا

ماں تے لوکو ماں ہوندی اے

ماں تے لوکو ماں ہوندی اے

جسم چ جینویں جاں ہوندی اے

اوھدا گھر اے سب توں کُھلا

دل وِچ جیہدے تھاں ہوندی اے

امتیاز علی گوہر