چپ دا پتھر جیبھ تے رکھیا ہوئیا اے

 جدید پنجابی شاعری

چُپ دا پتھر جِیبھ تے رکھیا ہوئیا اے

اوہنے مِلن نصیب تے رکھیا ہوئیا اے

سچ تے اج وی سُولی اُتے ٹنگیا اے

یا فِر ویکھ صلیب تے رکھیا ہوئیا اے

پک وی اے جُو دیندائے پُڑیاں زہر دیاں

فِر وی مان طبیب تے رکھیا ہوئیا اے

بد ذاتاں چوں نکلاں گے تے جیواں گے

 جدید پنجابی شاعری

بد ذاتاں چوں نِکلاں گے تے جِیواں گے

ہُن راتاں چوں نِکلاں گے تے جیواں گے

کُجھ باتاں نُوں سمجھاں گے تے جیواں گے

کُجھ باتاں چوں نِکلاں گے تے جیواں گے

جِگرا کر کے ہسدے ہسدے اکھ دِیاں

برساتاں چوں نِکلاں گے تے جیواں گے

دل مسلے دا حل تے دس

 جدید پنجابی شاعری

دل مسلے دا حل تے دس

مینوں وچلی گل تے دس

کنڈیوں اوہلے گل نہ کر

اوہدے مونہہ تے چل، تے دس

مُرشد اکھ اِچ ڈُبنا اے

اج ڈُبن دا ول تے دس

جو پلکیں موتی تلدے نے

 جدید پنجابی شاعری

جو پلکیں موتی تُلدے نے

اوہ حدوں باہرے مُل دے نے

اوہ بُوٹے ٹاویں ٹاویں نے

جو وچ خزاں دے پھلدے نے

جو پھُل بنے سن ہاراں لئی

اج وچ خزاں دے رُلدے نے

حیرت مینوں حالاں اتے چالاں چلدے چالاں

 جدید پنجابی گوجری شاعری

حیرت مینوں حالاں اُتے

چالاں چلدے چالاں اتے

جو کہندے اُہ کر جاندے نیں

شک نہ کرنا بالاں اتے

کِس پکھنو نے ایتھے آنا

جم گئی مٹی جالاں اتے