جدھر علی ہووے اودھر حق ہندا اے

 پنجابی منقبت مولا علیؑ

لوکی آکھدے نیں اساں ویکھیا اے

اثر جنس دا نسلاں تک ہندا اے

کدے مشکل وچ اوہ ڈولدے نئیں

مولا علیؑ تے جنہاں دا پک ہندا اے

شاناں علیؑ دیاں مندا نئیں جیہڑا

مینوں اوس دے نسب تے شک ہندا اے

میں مریا تے مار کے دھاڑے آ گئے نے

 جدید پنجابی شاعری

میں مریا تے مار کے دھاڑے آ گئے نے

جِنے وی سن بے اتبارے آ گئے نے

مُفلس ماں دا چہرہ ویکھن آلا اے

گلی دے وِچ فیر غُبارے آ گئے نے

میرے نال جو دریا دے وِچ اُترے سن

مینوں ڈُوب کے آپ کنارے آ گئے نے

سجن بیلی سارے راہوں نس گئے نیں

 جدید پنجابی شاعری

سجن بیلی سارے راہوں نس گئے نیں

اکلاپے دا سبق نرالا دس گئے نیں

اوڑاں ماری دھرتی سِکدی رہ گئی اے

بدل فیر سمندراں اُتے وس گئے نیں

جنگل بیلے اُجڑی ہُوک سُناندے نیں

پنچھی اندر سارے پھس گئے نیں

لے وے بس مہینوالیا بس ہو گئی تینڈی مینڈی

 جدید پنجابی شاعری

لے وے بس مہینوالیا بس ہو گئی تینڈی مینڈی بس مہینوالیا وے

دس کیہ میرا وس چلدا اے پئے گئی ظالماں وس مہینوالیا وے

کرسیں کیہ گُجرات دے وچ رہ کے جا وطن نُوں نس مہینوالیا وے

ساڈی عُمر دی آس اُمید ساری لئی ظالماں کھس مہینوالیا وے

دساں جا کے دِلے دا حال کہنوں دس تُوں ہی دس مہینوالیا وے

وسدے شہر وچوں لُٹی جاوندی اے تیری سوہنی بیکس مہینوالیا وے

دکھ تکلیفاں سہہ گئی باپو

 جدید پنجابی شاعری

دکھ تکلیفاں سہہ گئی باپو

تک میں کلی رہ گئی باپو

تیرے باہجوں کون سہارا

اک اک ساہ وی لگے بھارا

پچھلی راتی ڈُب گیا تارا

ٹُردی ٹُردی بہہ گئی باپو