رب دا جی خواجہ سرا

 جدید پنجابی شاعری

رب دا جی (خواجہ سرا)

میرا بھار وی ماں میری نے

ریجھ ریجھ نال

چُکیا ہونا

میرے آون دے سفنے

اُہدی تانگھ ودھاؤ ہونے

دل تے گھر سجاۓ ہونے

کل جہاناں دے دے وچ وسیا

 جدید پنجابی شاعری

کل جہاناں دے دے وچ وسیا اک گھر سب تو وڈا

جس در نبیاں سجدے کیتے اور در سب تو وڈا

ہر صورت وچ اوندی صورت جس دا انت نہ کوئی

اچ جھک نظریں آون والا منظر سب توں وڈا

اپنی منزل آپ گنوائی میں خود اپنے کارن

اپنے رستے دا ہاں میں خود پتھر سب تو وڈا

پیار دا وی کوئی کارن ہندے

 جدید پنجابی شاعری

ماں بھومی

پیار دا وی کوئی کارن ہندے

مہک دی وی کوئی جڑ ہندی ہے

سچ دا ہووے نہ ہووے کوئی

جھوٹھ کدے بے مقصد نہیں ہندا

تیرے نیلے پربتاں کرکے نہیں

مینوں جس دن وسار دیوے گا

 جدید پنجابی شاعری

مینوں جس دن وِسار دیوے گا

قسمیں جانوں ای مار دیوے گا

میں تے اوہدا فضول ویلا واں

مینوں ہس کے گزار دیوے گا

پہلے ٹورے گا راستہ دے کے

فیر راہواں چ مار دیوے گا

ساڈھے گھراں وی ویکھے دھوں

 جدید پنجابی شاعری

ساڈھے گھراں وی ویکھے دُھوں اسمانی چڑھدے

ویہڑے چُلہے بلدے

بدلاں دے تھن بھردے

ساڈیاں کندھاں نوں وی پائے ہریاں ویلاں جپھے

ساڈے کوٹھے توں وی چوگ پکُھو نوں لبھے

ککھاں نوں ہن کُچھڑ چک کے جتھے پھردی واء