پاک دیس دی پاک زمین ہیں توں

 جدید پنجابی شاعری

پاک دیس دی پاک زمین ہیں توں

تیرے شہر دیہات گراں دی سونہہ

تھاں تھاں بہشت سجا دیساں

تھاں تھاں کھانا تھان تھاں دی سونہہ

لہو نال نکھارساں ناں تیرا

اپنے لہو دی سونہہ تیرے ناں دی سونہہ

لال ہنیریئے کاش اساڈے آدرشاں لئی وگدی ساڈے نال

 جدید پنجابی شاعری

لال ہنیری

یاد ولیویں دیندی اُڈدی

قرمزی شال

زخمی ہو جاون منقاراں

ٹُکدیاں ٹُکدیاں

ہجر دا پنجرہ

جد چنی سر توں لہہ جاندی اے

 جدید پنجابی شاعری

جد چُنی سِر توں لہہ جاندی اے

فیر کُلی شرم دی ڈھہہ جاندی اے

جے جذبے جِین دے سچے ہوون

فیر موت وی ڈر کے بہہ جاندی اے

اے رات جو پہلاں چُپ رہندی سی

ہُن خورے کیہ کُجھ کہہ جاندی اے

لنگھے وقت دے یار خسارے نئیں جاندے

 جدید پنجابی شاعری

لنگھے وقت دے یار خسارے نئیں جاندے

پانیاں وِچوں گھیؤ نتارے نئیں جاندے

ڈُبن لگیاں دَسیا سی گہرائیاں نے

دریاواں وِچکار کنارے نئیں جاندے

مُکھ دا عکس وکھا کے چن تے ٹُر جاندے

یاداں دے کُج یار ستارے نئیں جاندے

بے ہمتی دے جالے سن تدبیراں تے

 جدید پنجابی شاعری

بے ہمتی دے جالے سن تدبیراں تے

سپ فِر نچن لگ پئے آن لکِیراں تے

پھِکے رنگ حیاتی نُوں وی جچدے نئیں

لہو دے نقش بنا دیندی تصویراں تے

خوف دے جنگل دے وِچ دِیوے بلدے نہ

جے شاہاں دا چلدا زور فقیراں تے