جو پلکیں موتی تلدے نے

 جدید پنجابی شاعری

جو پلکیں موتی تُلدے نے

اوہ حدوں باہرے مُل دے نے

اوہ بُوٹے ٹاویں ٹاویں نے

جو وچ خزاں دے پھلدے نے

جو پھُل بنے سن ہاراں لئی

اج وچ خزاں دے رُلدے نے

حیرت مینوں حالاں اتے چالاں چلدے چالاں

 جدید پنجابی گوجری شاعری

حیرت مینوں حالاں اُتے

چالاں چلدے چالاں اتے

جو کہندے اُہ کر جاندے نیں

شک نہ کرنا بالاں اتے

کِس پکھنو نے ایتھے آنا

جم گئی مٹی جالاں اتے

کعبے دے رل پھیرے لاندے قاضی ملاں چور

 جدید پنجابی شاعری

کعبے دے رل پھیرے لاندے

قاضی مُلاں چور

اُتوں اُتوں رب رب جاپدے

وِچ وسایا ہور

کوئی وِی اج تائیں رب تُوں نہ ڈریا

ایویں مچاون شور

اٹھ شاہ حسینا ویکھ لے

 جدید پنجابی شاعری

شاہ حسین توں معذرت دے نال

اُٹھ شاہ حسینا ویکھ لے

ساڈی بجلی گئی اے بُجھ

سانوں کنداں ٹکراں وجدیاں

ساڈی بُوتھی گئی اے سُجھ

اُٹھ شاہ حسینا ویکھ

ساڈی وجی گئی اے مت

ماں ای دے دے تھوڑی جنی

 جدید پنجابی شاعری 

ماں ای دے دے تھوڑی جِنی

آپ تے ٹُر گئی ایں نی مائے

مینوں پینڈے اوکھے آئے

ایڈی چھیتی جانا سی جے

مُڑ واپس نئیں آنا سی تے

راہواں ساریاں دس کے جاندی