لال ہنیریئے کاش اساڈے آدرشاں لئی وگدی ساڈے نال

 جدید پنجابی شاعری

لال ہنیری

یاد ولیویں دیندی اُڈدی

قرمزی شال

زخمی ہو جاون منقاراں

ٹُکدیاں ٹُکدیاں

ہجر دا پنجرہ

جد چنی سر توں لہہ جاندی اے

 جدید پنجابی شاعری

جد چُنی سِر توں لہہ جاندی اے

فیر کُلی شرم دی ڈھہہ جاندی اے

جے جذبے جِین دے سچے ہوون

فیر موت وی ڈر کے بہہ جاندی اے

اے رات جو پہلاں چُپ رہندی سی

ہُن خورے کیہ کُجھ کہہ جاندی اے

لنگھے وقت دے یار خسارے نئیں جاندے

 جدید پنجابی شاعری

لنگھے وقت دے یار خسارے نئیں جاندے

پانیاں وِچوں گھیؤ نتارے نئیں جاندے

ڈُبن لگیاں دَسیا سی گہرائیاں نے

دریاواں وِچکار کنارے نئیں جاندے

مُکھ دا عکس وکھا کے چن تے ٹُر جاندے

یاداں دے کُج یار ستارے نئیں جاندے

بے ہمتی دے جالے سن تدبیراں تے

 جدید پنجابی شاعری

بے ہمتی دے جالے سن تدبیراں تے

سپ فِر نچن لگ پئے آن لکِیراں تے

پھِکے رنگ حیاتی نُوں وی جچدے نئیں

لہو دے نقش بنا دیندی تصویراں تے

خوف دے جنگل دے وِچ دِیوے بلدے نہ

جے شاہاں دا چلدا زور فقیراں تے

ہجر دیاں راتیں ہوون برسات دا موسم ہووے

 جدید پنجابی شاعری

ہِجر دیاں راتیں ہوون برسات دا موسم ہووے

دوستی دے زخم ہوون دشمنی مرہم ہووے

ہر زمانے دِیاں جو ہن محفوظ تصویراں تیڈیاں

دل میڈا جینویں تیڈیں یادیں دا کوئی البم ہووے

اینجھی حسرت نال ہن وِسمیاں سُوائیں نہ پھلور

توں وی چہندیں دِل دی میّت تے ولا ماتم ہووے