وچھڑن آلی گَل کیہ اے

 جدید پنجابی شاعری

وِچھڑن آلی گَل کِیہ اے 

چل چلیے نا رل، کیہ اے

ہر شے دا حل ہوندا اے 

پیار کرن دا حل کیہ اے؟

چوراں وانگوں کیوں مِلیے

جھلیا! وِچلی گل کیہ اے 

باندر کلہ جو وی جتے ہار اساڈی

 جدید پنجابی شاعری

باندر کِلّا

سر تے پگ جو رکھ کے شان ودھاندے نیں

اوہناں نوں اے شوق تماشا ویکھن دا

اوسے پگ نوں لِیرو لِیر وی کردے نیں

خوب سیاست کھیڈ رچائی رکھدی اے

سارے ایتھے شوقی جھُوٹھی شوبھا دے

چتراں دی چترائی لِتر کھاندی اے

بیٹھیاں بیٹھیاں چک دیندے او

 جدید پنجابی ہندکو شاعری

بیٹھیاں بیٹھیاں چُک دیندے او

سنگیو! ڈاہڈے دُکھ دیندے او

رزق وسیلہ بنڑدے جیہڑے

اُنہاں ای فِر پُہکھ دیندے او

پہلے پیار دے لارے لا لے

اتھرُو فِر بُک بُک دیندے او

محمد افضل ہزاروی

وصل یار دا ہویا تے کی ہویا

 جدید پنجابی پوٹھواری شاعری

کِسے دُوجے دا دل دُکھان والا

اپنے غم تے رویا تے کی رویا

کوئی کِسے دی جھُگی اُجاڑ کے تے

نال سُکھ دے سویا تے کی سویا

تھوڑی دیر لئی سسّی نُوں تھلّاں اندر

وصل یار دا ہویا تے کی ہویا

کون میرے شہر آ کے مڑ گیا

 جدید پنجابی شاعری

کون میرے شہر آ کے مُڑ گیا

چن دا سارا ہی چانن رُڑھ گیا

پِیڑ پا کے جھانجراں کِدھر ٹُری

کیہڑے پتنیں غم دا میلہ جُڑ گیا

چھڈ کے عقلاں دا جِھکا آلھنا

اُڑ گیا ہجراں دا پنچھی اُڑ گیا