پاکستانی،پنجابی، سندھی، بلوچی، پشتو، ہندکو، پوٹھواری،کشمیری، پہاڑی، گوجری، شینا، سرائیکی، براہوی زباناں دی شاعری دے سوہنے، سجرے تے رنگلے پھلاں نال سجیا ہویا شعری گلدستہ Punjabi, Sindh, Blochi, Pushto, Hindko, Pothwari, Kashmiri, Pahari, Gojri, Shina, Saraiki, Brahavi & other, regional, poetry
جدید پنجابی شاعری
تیریاں سِکاں دے وِچ جس دن تِڑکی آس دی مِٹی
ویکھیں اُس دن بول پوے گی گُونگی آس دی مٹی
ہک دن ہجر سی مینوں سدیا سِک دے پتناں اُتے
کھنبھاں وانگر دل دریا وچ ڈِگی آس دی مٹی
فیر اج لنبُو تان کے سوں گئے پُھلاں ورگے جُثے
فیر دریا دے کنڈھے مر گئی تَسی آس دی مٹی
جدید پنجابی شاعری
اوہناں نے جی آیاں کہن دا، ڈھنگ مثالی رکھیا
دن ویلے وی بُوہے اگے، دِیوا بالی رکھیا
اپنے گھر دا بھیت کدے وی دسیا نہیں دُوجے نوں
اندروں ٹُٹے پر چہرے دا، خول سمبھالی رکھیا
چار چفیرے سارے پِنڈ اُجاڑے جس دے قدماں
اوہنوں اساں ونگار کے اپنے باغ دا مالی رکھیا
جدید پنجابی شاعری
سِک دی اگ وِچ پِنڈا سڑیا، تیرا وی تے میرا وی
اکھاں اندر ساون وسیا، تیرا وی تے میرا وی
جس دن دوہاں لڑدے لڑدے پُنیا سی ہک دُوجے نُوں
لوکاں اس دن اندر تکیا، تیرا وی تے میرا وی
اپنی چادر توں وی ودھ کے پیر پسارے دوہاں نے
جھُوٹے رُوپ نے جُھگا پٹیا، تیرا وی تے میرا وی
جدید پنجابی شاعری
داری دارا - دو کنجوس
اَپنے بُوہے آن اِک راتِیں آکھن لگا دارا
میں اَدھ واٹیوں پَرت کے آیاں دارئیے ڈردا مارا
پُھوکاں مار بُجھائیں چھیتی اِس دا لاٹ منارا
دِیوا بَلدا چَھڈ گیا میں بندہ بُھلّن ہارا
کرماں والیے ویکھیں کدھرے تیل نہ سَڑ جائے سارا
جدید پنجابی شاعری
دِھی ہاں تیری
دھرتی ماں
تیرے جیون دے وِچ
اوکھے ویلے سدا نئیں رہندے
چاروں موسم وارو واری آوندے
برفاں نوں پگھلاندے
ٹنڈ منڈ سُکھّے رُکھّاں نوں
