رحم کرم نی صفت نا مالک کل مخلوق نا رب سوہنا

 جدید پہاڑی پوٹھواری گوجری شاعری

رحم، کرم نی صفت نا مالک، کُل مخلوق نا رب سوہنا

اُس مالک نا ناں کِہنی تے دِلاں نیں مندر ٹاہنے اے

پُہکھے پہانیں لوکاں ای دینے اُووئے بھاشن صبرے نیں

جنہاں نیں کُتّے وی اے سی وچ رہنے، برگر کھانے اے

راشد عباسی

یاراں دی رکھوالی کرنی پیندی اے

 جدید پنجابی شاعری

یاراں دی رکھوالی کرنی پیندی اے

سپّاں دی رکھوالی کرنی پیندی اے

رُکھ وی بھائیا پُتراں ورگے ہوندے نیں

پُتراں دی رکھوالی کرنی پیندی اے

ویہڑے وچ جے چُوری کُٹی ہووے تے

کاواں دی رکھوالی کرنی پیندی اے

جندے نی سانوں رون دلاں دے ویہڑے

 جدید پنجابی شاعری

جندے نی! سانوں رون

دِلاں دے ویہڑے

اندر جھاتی پین نہ دِتی

ایہجئے کوڑ سہیڑے

جندے نی! سانوں رون

دِلاں دے ویہڑے

بے رخیاں دے تیر نی مائے

 جدید پنجابی شاعری

بے رُخیاں دے تیر نی مائے

گئے کلیجہ چِیر نی مائے

اوہدے دل تے ڈِگدے نہیں پئے

میری اکھ دے نِیر نی مائے

اوہدے پیر دی مِٹی چُمنا

من دی ہے تطہیر نی مائے

سوئے وے چیرے والیا میں کہنی آں

 گیت

سوئے وے چیرے والیا میں کہنی آں

کر چھتری دی چھاں میں بیہنی آں

ما پئیاں نے چُن لیا ساتھی تینوں میرا

جندڑی تو پیارا ہن پیار مینوں تیرا

رکھ قدماں دے نال میں پیرے پینی آں

کر چھتری دی چھاں میں بیہنی آں