کروڑ سجدے تے فیر سجدے

 جدید پنجابی شاعری

کروڑ سجدے تے فیر سجدے

تیری بُلندی نُوں ڈھیر سجدے

جے کعبے مینوں بُلاویں مولا

کراں گا اوہدے چوفیر سجدے

رکوع اِچ ایویں لِفن دی دیر اے

تے فیر لیندے نیں گھیر سجدے

مشکل جاوے ٹل تے روئیے

 جدید پنجابی شاعری

مُشکل جاوے ٹل تے روئیے

نکلے کوئی حل تے روئیے

اک دُکھ ہُندا رو وی لیندے

کہڑی کہڑی گل تے روئیے

اوتھے ویکھ کے لوگ ہسن گے

ایتھے جھٹ کو کھل، تے روئیے

زہر پیالے دے وچ امرت گھولاں گا

 جدید پنجابی شاعری

زہر پیالے دے وِچ امرت گھولاں گا

میں جابر سلطان دے اگے بولاں گا

آپنا جے کر تخت ہزارا چھڈیا اے

پیراں ہیٹھ میں جھنگ سیال مدھولاں گا

میں دِھیدو نُوں مان ہے آپنی ونجھلی تے

آپنی جٹی ہِیر دے من نُوں موہ لاں گا

شاماں ویلے یاد آوندا اے اپنے گھار دا بوہا

 جدید پنجابی شاعری

شاماں ویلے یاد آوندا اے اپنے گھار دا بُوہا

خاباں دے وچ ہن تے سانوں واجاں مار دا بوہا

اپنی یاری نال فقیراں جیہڑے مالک دل دے

اج تائیں جا کے تکیا نہیں ہے کئیں زردار دا بوہا

بے پرواہی نال اساڈے بھاویں ورتو جِنی

جیندے جی تے چھڈ نہیں سکدے ایہ سرکار دا بوہا

لبھدی اوہ کستوری نہیں

 جدید پنجابی شاعری

دُور اے بھانویں دُوری نہیں

مِلنا بہت ضروری نہیں

جس دی مہک چ ڈُب جاواں

لبھدی اوہ کستُوری نہیں

اَدّھو رانی رہ گئی آں

گل سُنی اُس پوری نہیں