بیٹھیاں بیٹھیاں چک دیندے او

 جدید پنجابی ہندکو شاعری

بیٹھیاں بیٹھیاں چُک دیندے او

سنگیو! ڈاہڈے دُکھ دیندے او

رزق وسیلہ بنڑدے جیہڑے

اُنہاں ای فِر پُہکھ دیندے او

پہلے پیار دے لارے لا لے

اتھرُو فِر بُک بُک دیندے او

محمد افضل ہزاروی

وصل یار دا ہویا تے کی ہویا

 جدید پنجابی پوٹھواری شاعری

کِسے دُوجے دا دل دُکھان والا

اپنے غم تے رویا تے کی رویا

کوئی کِسے دی جھُگی اُجاڑ کے تے

نال سُکھ دے سویا تے کی سویا

تھوڑی دیر لئی سسّی نُوں تھلّاں اندر

وصل یار دا ہویا تے کی ہویا

کون میرے شہر آ کے مڑ گیا

 جدید پنجابی شاعری

کون میرے شہر آ کے مُڑ گیا

چن دا سارا ہی چانن رُڑھ گیا

پِیڑ پا کے جھانجراں کِدھر ٹُری

کیہڑے پتنیں غم دا میلہ جُڑ گیا

چھڈ کے عقلاں دا جِھکا آلھنا

اُڑ گیا ہجراں دا پنچھی اُڑ گیا

جگراتے وچ خواب گواچے

 جدید پنجابی شاعری

جگراتے وِچ خواب گواچے

دوزخ وِچ ثواب گواچے

پُنوں وِچ گواچا رستا

سسی وِچ سراب گواچے

اوہدے اک سوال دے اندر

میرے ڈھیر جواب گواچے

لام لگڑی بھاہ پریم دی نی

 جدید پنجابی شاعری

لام لگڑی بھاہ پریم دی نی

مائی! ہوت گئے ساڑ بال مینوں

ہائے ہائے! وچھوڑا پنوں یار والا

مائی! نہیں سی خواب خیا ل مینوں

جیہڑی رب بھاوے آہا کجھ ہوسی

مائی! نال وچھوڑے نکال مینوں