جوں پانی وچ پتاسے دی

 جُوں پانی وِچ پتاسے دی

کیہہ عمر حیاتی ہاسے دی

کوئی کُوڑا سچّا چارا کر

کوئی صورت کڈھ دلاسے دی

واہ وا ہے وصل دی کِن مِن پر

کیا بات ہے، ہجر چماسے دی

گھڑی مڑی میں دِیوے بالاں

تھوڑاں

گھڑی مُڑی میں دِیوے بالاں

بالاں، ہڑ وِچ روڑاں

گھڑی مُڑی میں آساں بنھاں

اِک بنھاں اِک توڑاں

دِل وی اوہدا ناں نہ چھڈے

ایہنوں کِسراں موڑاں

اوس اِک بندے باہجوں ویکھو

مینوں کِنّیاں تھوڑاں

افضل احسن

ہانڈی اتے ڈھکن تے وچ ڈوئی رکھ

کھولیں گا کوئی اندر وڑ آؤ گا

اکھاں والے دوویں بُوہے ڈھوئی رکھ 

کجھ تے بھُکھ دا بھرم وی رہنا چاہیدے

ہانڈی اُتے ڈھکن، تے وِچ ڈوئی رکھ 

افضل احسن

اخیر

اخیر

تیرے پِچھے دکھ دے بیلے 

اگے لہو دی نہر

آخر تینوں مار دیوے گا 

چُپ چپیتا شہر

افضل احسن

اک سولی ہور خریدی

وپار

اج اساں فیر

اِک گل سچی کِیتی

اک سُولی ہور خریدی

ایسراں کر کے اپنا ویہڑا

سُولیاں دے نال بھریا اے

ہر سُولی تے اک اک کر کے

افضل احسن ٹنگیا اے

افضل احسن

جھلیئے کڑئیے

جھلیئے کُڑئیے

اپنے اتھرو پونجھ

لعل زمین تے ڈِگ کے

مِٹی نئیں ہو جاندا

کس طرحاں میں ڈنگ ٹپائے کیتا کنج گزارا ماں

کس طرحاں میں ڈنگ ٹپائے، کیتا کنج گزارا ماں

کہڑا کہڑا سکھ پایا اے، چھڈّ کے تخت ہزارا ماں

جم پل میں بسنتر تے راوی دے مٹھے پانی دا ساں

جتھے جا کے عمر گزاری، اوتھے پانی کھارا ماں

بچیاں دا کوئی کھیل اے بچڑا

بچیاں دا کوئی کھیل اے بچڑا 

جیل تے اوڑک جیل اے بچڑا 

جہڑا ہتھ کھڑے کر جائے

عشق ءچ اوہی فیل اے بچڑا 

افضل احسن سچ آکھن دا لبھ نواں کوئی ڈھنگ

افضل احسن سچ آکھن دا، لبھ نواں کوئی ڈھنگ

چکن لئی صلیب تے پین نوں زہر پیالہ منگ 

یا میتھوں ایہہ سننا، بولنا، ویکھنا، سوچنا لے لے

یا مینوں وی اپنی ڈونگھی، چپ دے رنگ اچ رنگ

یا تے مینوں اکھیاں دے میں تینوں دیکھاں چاکھاں 

یا پھر میں وی لوکاں وانگوں بہہ کے گھوٹاں بھنگ

افضل احسن

انج حالوں بے حال نی مائے

انج حالوں بے حال نی ماۓ
بھل گئی اپنی چال نی ماۓ
اونے پھٹ میرے جُسے تے
جنے تیرے وال نی ماۓ

سن راہیا کرماں آلیا میں بے کرمی دی بات

سن راہیا کرماں آلیا

میں بے کرمی دی بات

میرا چڑھدا سورج ڈوبیا

میرے دن نوں کھا گئی رات

افضل احسن

اوہنوں مل کے دل دا درد لکوئی رکھ

سر تے پگ سندھوری موڈھے لوئی رکھ 

اوہنوں مل کے دل دا درد لکوئی رکھ

کھولین گا کوئی اندر وڑ آؤ گا

اکھاں والے دوویں بوہے ڈھوئی رکھ

رت سیاہی ابل قلم دے سنگل ٹٹن

رت سیاہی ابلِ قلم دے سنگل ٹُٹن

قید چوں اندر والے حرف کدے تے چھٹن

میں سونے جہے اکھر مٹھاں بھر بھر ونڈاں

چنگے لوکی ہس ہس جھولیاں بھر بھر لٹن

جانن ول سفر دی کتھا

جانن ول سفر دی کتھا

تن پیا درد ہنڈائے، اکھاں موجاں مانن

دل مرنے نُوں آیا، سر سوہرے وِچ چانن

ہجر فراق مدھولدا، پِیڑا بن گئی ہانن

ناڑاں کَسیاں تَنیاں، کھَل دا تنبُو تانن

ساہ لینا اوکھا، پر اَکھاں دِیداں مانن

افضل احسن مُک کے ہُندا یار نُوں جانن

افضل احسن

سارے بوہے کھلے رہن دے کوئی پٹ نہ ڈھو

سارے بُوہے کھُلے رہن دے کوئی پَٹ نہ ڈھو

خورے کس بُلہے نال آ جاوے اوہدی خوشبو

افضل احسن اج اوہ بندہ شہر چ آیا لگدا

ہر پاسے پئی اڈدی پھِردی اوسے دی خوشبو

افضل احسن

وین میرے دکھ نوں سمجھے کون

وین

میرے دُکھ نُوں سمجھے کون

میرا دُکھ اوّلا

میری سمجھ چ کجھ نہیں آؤنا

میں جھَلَا، میں جھَلّا

میرے سوہنے سارے ٹُر گئے

پِچھے میں آں کلَّا

خالی میری جھولی لوکو

خالی میرا پلَّا

افضل احسن

دعا راتیں فیر اسمانوں چلے پیڑ دے پیلے تیر

دعا

راتیں فیر اسمانوں چلے پِیڑ دے پِیلے تِیر

شیراں ورگا جُثہ ہو گیا پل وِچ لِیر و لِیر

اللہ پاک جے دے حیاتی، صحت وی بخشے نال

افضل احسن کُجھ نہ منگدا ایدوں ودھ فقیر

افضل احسن