ک کچی کوارڑی میں پھراں

 کلاسیکی پنجابی شاعری

ک کچی کوارڑی میں پھراں

نیوں لا بیٹھی نال راہپیاں دے

راہی لد گئے، مینوں چھڈ گئے

بیلے ڈھونڈ تھکی نال ماہیاں دے

لاواں بھاہ میں سوہے سادیاں نوں

چُوڑا بھن سٹاں نال باہیاں دے

ہدایت جے رب دی ہووے دل لامکان فناہ دے کوں

 کلاسیکی پنجابی شاعری

ہدایت جے رب دی ہووے

دل لامکان فناہ دے کوں

جگ چھوڑ دیویں پچھوتا وسیں او

دور ہو نہ خوف خدا دے کوں

ایہوں نفس کتا خوشی منگدا اے

بند رکھیں توں چور ہوا دے کوں

ت تلوار نیناں دی تے پلکاں تیر خدنگ دے نی

 کلاسیکی پنجابی شاعری

ت تلوار نیناں دی تے پلکاں تیر خدنگ دے نی

پپنیاں ونجہ مورچے بدھے تے غمزے تیر تفنگ

ایہہ ایرانی نادر ظالم کوہنوں مول نہ سنگدے نی

مانڈے دل دی دلی لٹیوے حیدر ہور ساتھوں کیہ منگدے نی

علی حیدر ہاشمی

علی حیدر گیلانی ملتانی

م مرزا مست وصال دا اے

م - مرزا مست وصال دا اے

کرے جان صدَکڑے صاحباں توں 

رونا صاحباں حال وے حال اساں

گھول گھتیؤں صاحباں توں 

اساں آہی سِک چروکی

تیغاں نال کپیؤں صاحباں توں 

ہ ہوش نہ چھڈی عشق تیرے

ہ- ہوش نہ چھڈی عشق تیرے

ایس وِچ بہت دلگیریاں نے 

جنہاں عشق دی چولڑی رنگ لئ

اُنہاں چِٹیاں چادراں چیریاں نے 

بادشاہاں دے پُتر کنگال کیتے

جنہاں مَلیاں چا فقیریاں نے 

ب بے دی بے نہ دس ملاں

ب - بے دی بے نہ دَس مُلاں

اوہو الف سِدھا خَم گھَت آیا 

اوہا یار گلوکڑی رات والا

ہُن بھیس وَٹا کے وَت آیا

سوہنا مِیم دی چادر پہن کے جی

کیہا زُلفاں دا گھُونگھٹ گھَت آیا 

ب بہت ملامتاں چھڈ موئیے

ب- بہت ملامتاں چھڈ موئیے

جے کر یار دی حاضری لوڑنی ایں 

نالے شرم حیا دی لج رکھیں

نالے نین نیناں نال جوڑنی ایں 

دل چاہندا ای گلے لگنے نوں

نالے گھُنڈ کڈھیں مُکھ موڑنی ایں 

م- محمد صلے اللہ دا

م، محمدؐ صلے اللہ دا

ہر دَم سانوں آسرا اے 

اوسے دی امید اساہاں

عملاں دا نہ بھرواسڑا اے 

اوسے دے دربار دے سائل

ہتھ اساڈے کاسڑا اے 

ق- قرب حضور نصیب ہووے

ق، قرب حضورؐ نصیب ہووے

دنیا قرب قرابتاں کُوڑیاں نے 

جنہاں قرب حضورؐ نصیب نہیں

نک وڈھیاں تے کنوں بوڑیاں نے 

جنہاں قرب حضورؐ نصیب ہویا

نک نتھ، سُوہے ہتھ چوڑیاں نے 

ک- کافر ہوئیاں سوہنے یار پچھے

ک، کافر ہوئیاں سوہنے یار پچھے

مُلاں دھکیں نماز پڑھاؤندے نے 

دین مذہب نہیں کوئی عاشقاں دا

تسبیح توڑ جنجو گل پاؤندے نے 

عاشق سجدہ کردے بت یار دے نوں

لوک مکے نوں سیس نواؤندے نے 

ش- شراب دے مست رہن کیہے

ش، شراب دے مست رہن کیہے

نین تینڈڑے متوالڑے نے 

سرخ سفید سیاح دمبالڑے

باجھ کجل ایویں کالڑے نے 

نال نگاہ دے مست کرن

کیہے چینی دے رنگ پیالڑے نے 

خ-خلق خدا دی علم پڑھدی

خ، خلق خدا دی علم پڑھدی

سانوں اکا مطالعہ یار دا اے 

جنہاں کھول کے عشق کتاب ڈٹھی

صیغے حرف دے سبھ وساردا اے

جنہاں یاراں دے نام دا سبق پڑھیا

ایتھے جائے نہ صبر قرار دا اے 

ع-عشق جنہاں دے خیال پیا

ع، عشق جنہاں دے خیال پیا

مسجد چھوڑ کتاباں نوں ٹھپ گئے نے 

کاغذ پاڑ کے چا لویراں کیتے

قلم توڑ دواتاں نوں کپ گئے نے 

اگے کہ کہ دیوار دی کندھ آہی

چھالی مار اتوں سارے ٹپ گئے نے 

ع-عنایت ربے دی ہووے

ع، عنایت ربے دی ہووے

ایویں ہی فضل کریندا چا 

تخت ہزارے توں رانجھن سد کے

ہیر سیال ملیندا چا 

عشق اساڈے دے چھیڑن کارن

مہیں دے نال چھڑیندا چا 

پتر جمدے رکھیے وچ قدمی

پتر جمدے رکھیے وچ قدمی

دھی بھین دا لاڈ لڈاوئیے ناں

بھائی ہون تے ویر ویہاج لویے نی 

تے ستیاں گلاں نوں جگاوئیے ناں

چور یار دا کدے نا وساہ کھائیے

جوئے باز نوں کول بٹھاوئیے ناں