پاکستانی،پنجابی، سندھی، بلوچی، پشتو، ہندکو، پوٹھواری،کشمیری، پہاڑی، گوجری، شینا، سرائیکی، براہوی زباناں دی شاعری دے سوہنے، سجرے تے رنگلے پھلاں نال سجیا ہویا شعری گلدستہ Punjabi, Sindh, Blochi, Pushto, Hindko, Pothwari, Kashmiri, Pahari, Gojri, Shina, Saraiki, Brahavi & other, regional, poetry
کلاسیکی پنجابی سرائیکی شاعری
لکھ داتا لکھ پال لکھیناں جند تے جان فریدا
دیوان تیڈے دے ہک ہک حرف توں میں قربان فریدا
کر نیک سبب آ لب ڈے ونج ایہو کر حسان فریدا
تیڈا نوکر تھی اقبال رُلے ہے بہوں ارمان فریدا
میں ہاں محض آوارہ شاعر توں ذی شان فریدا
میں کوجھا کملا بردا تیڈا توں سلطان فریدا
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
اونویں چِچرے اونویں باتے ودے ہیں
تیڈے بُکل دے وچ پاتے ودے ہیں
اِتھاں ہر کوئی ودے شِجرے تے ٹُردا
اساں ذونکی ہیں، بے ذاتے ودے ہیں
اوں آکھیا ہا، نہ بولیں، مونہہ نہ کھولیں
اساں ہوں ڈینھ دے بے واتے ودے ہیں
پنجابی سرائیکی شاعری
آ سانول اے دھرتی کالی
لہندے سجھ دیاں لولھیاں کرناں چمدین شام دی لالی
آ سانول اے دھرتی کالی
سنویں سجھ دے ستیے لوکیں فجریں اکھ نہ بھالی
آ سانول اے دھرتی کالی
وڈے درتوں پندیں یارو ہر ہک دے بک خالی
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
او پچھدے پیار دا کیا انت ہوندے
وڈا اوکھا سوال اے کیا کریجے
اوندی محفل ہے سوہنے لوک بیٹھن
میڈا چہرہ وی نال اے کیا کریجے
توڑے جو عشق نئیں ڈے گھن دا سودا
وچوں کیدو دلال اے کیا کریجے
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
پتہ نئیں عرش تے کیا ہے پتے اسمان کیجھاں ہے
ستاریں تے جیہرا ٹردا ودے انسان کیجھاں ہے
اساں پہلے کنوں ہئیں ہک وڈے طوفان دی زد ءچ
جیہرا آہدے ودین آسی بیا طوفان کیجھاں ہے
اوں آکھیے اج دی محفل وچ نواں اعلان کرنے میں
اساں بیٹھے ہیں ساہ جھن کے پتے اعلان کیجھاں ہے
پنجابی سرائیکی شاعری
ساڈی تس تے کھمڑیں مسکدیاں
ساڈی بکھ تے کھلدے روہ
اساں کونجاں کال کریہہ دیاں
ساکوں بے شک نپ نپ کوہ
اقبال سوکڑی
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
نہ سجھ اُبھرسی نہ شام آسی
ازل توں گھن تے اج دے ڈینھ تئیں
جڈاں وی دنیا نے پاسا پترے
مؤرخیں کوں سفید کاغذ سیاہ کرن دا مواد مل گئے
لکھن پڑھن دا مواد مل گئے
عظیم ناول نگار اُبھرین
تے شاعراں دے حسین تر شاہکار ابھرین
پنجابی سرائیکی شاعری
ساڈے سانگیں تیں سر نکلدے ہَن
وستی وستی دے ڈر نکلدے ہن
میں نہ سفریں دے گیت گانواں ہا
کَئی میڈے ہم سفر نکلدے ہن
جے اساں سِر جُھکائی کھڑے رہوں ہا
کئی کوِیلئیں دے پر نکلدے ہن
پنجابی سرائیکی شاعری
درختیں شام کوں ہک بئے کوں میٹنگ کال کیتی ہے
پکھیں اج گھر دو آون دی ولا ہڑتال کیتی ہے
اندھارے روشنی کوں قید کر کے ڈانس وچ ہن پئے
اُنہیں دی گال تھی گئی ہے اُنہیں خود گال کیتی ہے
مصور آرٹ کوں بھینگا بنڑا کے برش بھن چھوڑئیے
اساں تصویر کوں اج ڈیکھ کے پڑتال کیتی ہے
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
حُسن دریا دے وانگ ہے سانول
عشق موسیٰ دی ڈانگ ہے سانول
اِتھ کرنسی دی کوئی قیمت نئیں
کھوٹے سکے دی مانگ ہے سانول
جو تیڈی آستین وچ پلدے
میڈے حصے دا نانگ ہے سانول
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
میں کنوں انج تھی میڈی صورت کنوں بیزار تھی
میں کڈاں آکھیے جو میڈے غم دا حصے دار تھی
زندگی پانڑی دا بک نئیں چھنڑ ونجے انگلیں وچوں
زندگی اوکھا سفر ہے کہیں ناں کہیں دا یار تھی
ہر کوئی اپنڑے ڈکھیں وچ غرق ہئی اے سوچ گھن
بے سہارا تھی کے رہ نہ کہیں دے گل دا ہار تھی
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
سر تے غزل دا بار ہے بارا یقین کر
اُڈدا ہے لفظ لفظ دا پارا یقین کر
کمرے دے زیرو بلب دی زیرو ہے روشنی
جیویں میڈے نصیب دا تارا یقین کر
جیوݨ دی جنگ اپنے سکندر دی ڈیکھ سہی
ہک ہک قدم قدم تے ہے دارا یقین کر
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
زخم گِھن گِھن ٹِھگالیے گئے ہیں
بال وانگوں وِندالیے گئے ہیں
گول گِھن لاتھے ہوسوں کِتھائیں
تیڈے رستے تیں گالیے گئے ہیں
ہیں جو چِکھڑے طبعیت دے تِکھڑے
کچی نِندروں اُٹھالیے گئے ہیں
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
ایویں پِھردے پِھراندے ونج کھڑے ہیں
اوندی وستی دو گاندے ونج کھڑے ہیں
جتھاں کائنات کومے وچ پئی ہے
جھتاں آسمان ڈھاندے ونج کھڑے ہیں
تیڈی محفل دی رونق ڈیکھنی ہائی
توڑے بھاندے نہ بھاندے ونج ہیں
پنجابی سرائیکی شاعری
پاگل ہا کوئی پیار کُوں سڈ مار کھڑا ہا
او شخص ولا بے ڈینہہ سرِ دار کھڑا ہا
ہنڑ ول نہ پوا میکوں حیاتی دا اے چولا
پہلے وی اِیہو چولا ہا، ڈینہہ چار کھڑا ہا
ساہ جیندی امانت ہے چلو اُوندے حوالے
اے وی تاں میڈے سر تیں وڈا بار کھڑا ہا
میکوں ڈکھ درد دیاں ٹولیاں ڈتیاں کر
میکوں سانول دعائیں تھولیاں ڈتیاں کر
پکھیں کوں مار تے قاتل سڈیسیں
پکھیں کوں پیار دیاں بولیاں ڈتیاں
جڈاں بیڑی تے نکلوں سیر کیتے
وڈیاں لہراں وڈیاں چھولیاں ڈتیاں کر
