پیار دی کوئی سزا ڈیویں ہا

 پنجابی سرائیکی شاعری

پیار دی کوئی سزا ڈیویں ہا

میکوں سُولی چڑھا ڈیویں ہا

جے محبت نوہی ناں سہی 

میڈا فوٹو ولا ڈیویں ہا

ڈیکھ مردا پیاں مونجھ توں

اج تاں دیدار آ ڈیویں ہا

تونڑیں جو بہوں ذلیل ہے

 پنجابی سرائیکی شاعری

کفیل

تونڑیں جو بہوں ذلیل ہے 

مگر میڈا کفیل ہے

ڈکھیں توں چور تھی گیاں 

وطن توں دور تھی گیاں

تے قید، قید خانے وچ

میں بے قصور تھی گیاں

ذال نال ایں گزار چپ کر تے

پنجابی سرائیکی شاعری

ذال نال ایں گزار چپ کر تے

مار بیشک توں مار چپ کر تے

بال ساریں دے لنگھ گئین مکتب

توں کبوتر اڈار چپ کر تے

ناں تاں چوری دا پرچہ ڈے ڈیساں 

پا ڈے جیب اچ ہزار چپ  کر تے

میکوں جوڑیں دا مسئلہ ہا چوبارے لوڑھ کائناں ہن

 جدید پنجابی سرائیکی شاعری

میکوں جوڑیں دا مسئلہ ہا چوبارے لوڑھ کائناں ہن

اساں مدتیں دے وانڈھیں کوں چھوہارے لوڑھ کائناں ہن

تئیں میڈی برتھ ڈے تے اے تکلف خواہ مخواہ کیتے

اے جیڑھے گھن تے آئیں اینجھے غبارے لوڑھ کائناں ہن

خدا گالی چھڑیں سودھی تئیں کھجی چھانڈ لاتھی اے

فقط چھوڈے ضرورت ہن بوھارے لوڑھ کائناں ہن

ہالی تختی تے میٹ کینی لگیا

 جدید پنجابی سرائیکی شاعری

ہالی تختی تے میٹ کینی لگیا

ساڈیں سوچیں کوں گیٹ کینی لگیا

مصر بازار کوں وی ڈیکھ آئے ہیں

اتھ وی مرضی دا ریٹ کینی لگیا

توں فرشتہ ایں بشر دیاں خامیاں کڈھ

کیوں جو تیکوں تاں پیٹ کینی لگیا

آونڑ والیں کیتے رستہ خالی کرنڑاں پوسے

  پنجابی سرائیکی شاعری

آونڑ والیں کیتے رستہ خالی کرنڑاں پوسے

ساکوں وی ہنڑ اپنڑاں کھیسہ خالی کرنڑاں پوسے

انڑ ڈِٹھی کوئی پیاس ہے جیڑھی ساہ پیتی ویندی ہے

ایہو حال تاں ہک ڈینہہ دریا خالی کرنڑاں پوسے

اللہ سئیں آں میڈے کول کرائے دے پیسے کینی

کل پرسوں تئیں اے وی کمرہ خالی کرنڑاں پوسے

نویں کجھ شعر ڈکھ دے آستانے توں کڈھیساں میں

پنجابی سرائیکی شاعری

نویں کجھ شعر ڈکھ دے آستانے توں کڈھیساں میں

غزل کوں ہنڑ روایتی قید خانے توں کڈھیساں میں

میکوں روزی اتے تعلیم ڈوھیں نال رغبت ہے

مگر مکتب دا رستہ کارخانے توں کڈھیساں میں

سرو دے بوٹے بس تپلاں بنڑاونڑ دا نی کم ڈیندے

توں ڈیکھیں معجزہ اقراء دا کانے توں کڈھیساں میں

گرمی دے وچ بھاہ تے کھڑ تے تکا لاونڑاں پوندے

 پنجابی سرائیکی شاعری

گرمی دے وچ بھاہ تے کھڑ تے تکا لاونڑاں پوندے

ساکوں زندگی ریڑھنڑ کیتے دھکا لاونڑاں پوندے

کلھا مزدوری تے وینداں پوری کینی پوندی

کم تے اکثر میکوں بچڑا نکا لاونڑاں پوندے

چندے والے ڈبے اتے کہیں دی دید نی پوندی

مسجد دا دروازہ تہوں تاں جھکا لاونڑاں پوندے

مونجھ ہے درد ہن جگارے ہن

 مونجھ ہے درد ہن جگارے ہن

تیڈے احسان ڈھیر سارے ہن

ہنڑ کیوں روندیں اے پہلے سوچیں ہا

عشق وچ تاں فقط خسارے ہن

کیوں آکھاں جو کلھا تھی گیا ہاں

تیڈیں یادیں دے بہوں سہارے ہن

ایویں اکھیاں توں چھل نکلدی اے

ایویں اکھیاں توں چھل نکلدی اے

جیویں پوپے دی جھل نکلدی اے

ساہ سنوی چیز دا بھروسہ کیا

اج کوں نکلے یا کل نکلدی اے

چل تیڈی مونجھ دا بہانہ سہی

کجھ تاں اکھیں دی مل نکلدی اے

چپ پئی ہاں کوں کھاندی کر کئی گالھ مہاڑ

چپ پئی ہاں کوں کھاندی

کر کئی گالھ مہاڑ

جتنا زیادہ درد

اتنی لمبی دھاڑ

فیض بلوچ

چپ چپاتی اینویں گزر ویسی

چپ چپاتی اینویں گزر ویسی

ہائے حیاتی اینویں گزر ویسی

حال پچھنڑاں تاں خیر کتھ رہ گیا

پا تے جھاتی اینویں گزر ویسی

سدھ نہ ہئی ایں پروبھرا تھیسیں 

ہاں توں کاتی اینویں گزر ویسی

خیر پانویں نہ پانویں کاسے وچ

گنگی باتی اینویں گزر ویسی

درد تیڈا جدا نہیں کرنڑاں 

ہاں کوں لاتی اینویں گزر ویسی

فیضؔ کوں روونڑاں ہے کہیں کیڑھا 

اے دیہاتی اینویں گزر ویسی

فیض بلوچ

آن ڈیکھیں ہا حال رل گئی دا

آن ڈیکھیں ہا حال رُل گئی دا

تھئے مٹی وال وال رُل گئی دا

غم توں جگرا نڈھال رُل گئی دا

ڈاڈھا رکھدیں خیال رُل گئی دا

تیڈی مشق ستم کمال ہے پر

صبر وی بے مثال رُل گئی دا

تیڈی خواہش دا احترام کیتے

تیڈی خواہش دا احترام کیتے

سکھ کوں اپنڑیں اتے حرام کیتے

گیڑ جو گل پیا ہا مونجھیں دا

ساری زندگی ایہو متام کیتے

تونڑیں پتھر جھلیندے رہ گئے ہاں

اساں ہر جاہ وفا کوں عام کیتے

جیڑھا وسدا ہا دل دے نال بہوں

جیڑھا وسدا ہا دل دے نال بہوں

اونکوں ڈٹھیاں گزر گے سال بہوں

کلہی جند ہے اتے سوال بہوں

اوندے یادیں دا پے گے کال بہوں

کیوں نہ رونواں اوندی جدائی وچ

وقت گزریا ہا اوندے نال بہوں

کیا خبر ہئی فقیر تھی ویسی

کیا خبر ہئی فقیر تھی ویسی

یار وی بے ضمیر تھی ویسی

عشق اتنا شریر تھی ویسی

پگ میڈی لیر لیر تھی ویسی

میں ادا کرنڑیں قرض زندگی دا

ایہہ وی ہِک ڈینہہ اخیر تھی ویسی