کجھ خوف خدا دا کریا کر

 نہ لذتاں لا لا ہسیا کر

کجھ خوف خدا دا کریا کر

اے عاشق عرش ہلا دیندے

انہاں جھلیاں توں تو ڈریا کر

عابی مکھنوی

اس مٹھے زہر تے کی مرئیے

 اس مِٹھے زہر تے کی مرئیے

جیہنوں چَکھ چَکھ لکھاں رُل گئے نیں

جیہڑے عشق، ہوس نُوں کہندے سَن

اوہ ہیرے روڑیاں مُل گئے نیں

عابی مکھنوی

پہلے عشقا عشقا کردا سی ہن کن من کن من روندا اے

 پہلے عشقا عشقا کردا سی ہُن کِن مِن کِن مِن روندا اے

کوئی وکھرا عاشق نئیں جمدا، انج کریے تے انج ہوندا اے

اے کھیت عشق دا تُھو کوڑا، ایدی مٹی مار مُکاندی اے

اِتھے فصلاں پُٹھیاں اُگدیاں نے، او کملا مُڑ پھل بوندا اے

عِشقے دیاں چوٹاں کی دَسیے، کی آکھاں کی کی ہوندا اے

جدوں اکھیاں لاندیاں دو جھڑیاں، دل کوٹھے وانگوں چوندا اے

عابی مکھنوی

جدوں پچھیا ہس کے ٹال دتا

جدوں پُچھیا ہس کے ٹال دِتا

سِناں بالنڑ بال کے ساڑ دتا

ہِک سال مُکا کے پُچھیا تے

ہِک ہور ہِجر دا سال دتا

میرے ہتھ زیتون دی ڈالی سی

تُوں منظر خونی لال دتا