ہر مکھڑے تے زردی ویکھ

 ہر مُکھڑے تے زردی ویکھ 

جِندڑی ہوکے بھردی ویکھ 

اپنے ہاسے کج کے رکھ 

ایتھے کوئی نی دردی ویکھ 

باہر کوئی ہنگامہ اے 

کند کیوں ہلی گھر دی ویکھ 

میں وی لکھیاں سمجھ کے چپ راہساں

 میں وی لکھیاں سمجھ کے چپ راہساں

توں وی ڈر نہ پال سریر اچ

روح انج وی تائب دا اختا ہا 

توہیں وسدے دی جاگیر اچ

گھبری نئیں قاتل زندگی دا

ایہو لکھ مرساں تحریر اچ

میرے مویاں ہو ویران گیؤں تیرے تنگ زندان دا کیہ بنڑسی

 میرے مویاں ہو ویران گیؤں، تیرے تنگ زندان دا کیہ بنڑسی

میں ہونڑاں نہیں، کہیں مننڑا نہیں، تیرے ہر فرمان دا کیہ بنڑسی

کدی تائب دی یاد وچ رو پیؤں، تیری ہنج دے ذان دا کیہ بنڑسی

میری جان جناب دا صدقہ سہی، تیری اپنڑی جان دا کیہ بنڑسی

ناصر علی تائب

تیری سنگت دے دان انیندرے ہن ہنڑ سونڑ سنجھایا نہ کر

 تیری سنگت دے دان انیندرے ہن ہُنڑ سونڑ سنجھایا نہ کر

جے جاگدا ویکھنڑ آؤندا ہیں میں جاگنڑائیں آیا نہ کر

اکھیاں تے تائب سوج دا پہرہ ہر روز ودھایا نہ کر

میرے حال تے ہسنڑاں ہئی ہسیا کر اے مُلکھ ہسایا نہ کر

ناصر علی تائب

کئیں دی اکھاں دا خواب نئیں آں

 کئیں دی اکھاں دا خواب نئیں آں

میں جوں عزت مآب نئیں آں

ہوا توں چڑ تائیں پھریا ہویا

میں ہاں کریاں توں گریا ہویا

پُھل تاں ہاں پر گلاب نئیں آں

میں جوں عزت مآب نئیں آں

میرے مرن توں بعد کہانڑیاں دے سرے جدن

 میرے مرن توں بعد کہانڑیاں دے سرے جدنڑ جہان نوں لدھے

کجھ ٹوٹے اول تاں ہوسن نہی جے ہوئے تاں ہوسن ادھے

اور ایہہ کوئی نہی چیتا سدھراں دے بت کئیں دیاں قدماں مدھے

بس ایہو نہی بھلنڑاں جو توہیں ڈھولا ہتھ ہائن غریب دے بدھے

ناصر علی تائب

توئیں منگیاں تے میں دے دتیاں

 توئیں منگیاں تے میں دے دتیاں  دوہاں کنگناں نال کلائیاں سردیا سائیاں

باقی بچیاں ٹومبھاں یاد ہوسئی  توئیں آپ چا ہائن بھنائیاں سردیا سائیاں

پوہ ماہ دیاں راتیں سکھ دیاں گھڑیاں تیرے دکھ توں نئیں سرفائیاں

ایہیو اجر دیتوئی قربانیاں دا توئیں منگر چا بھنڈیاں لائیاں سردیا سائیاں

ناصر علی تائب