وطنے دیاں ٹھنڈیاں چھائیں او یار

وطناں توں دور پردیسیاں لئی فیض صاحب دی نظم

 

وطنے دیاں ٹھنڈیاں چھائیں او یار

ٹِک رہو تھائیں او یار

روزی دیوے گا سائیں او یار

ٹِک رہو تھائیں او یار

ہیر نوں چَھڈ ٹُر گیو رنجھیٹے

کھیڑیاں دے گھر پائے گئے ہاسے

اٹھ اتاں نوں جٹا​ مردا کیوں جائیں

 اُٹھ اُتاں نوں جٹّا​

مردا کیوں جائیں​

بھولیا! تُوں جگ دا ان داتا​

تیری باندی دھرتی ماتا​

تُوں جگ دا پالنہار​

تے مردا کیوں جائیں

تھوہر گڈ کے پھل گلاب منگو

 تھوہر گڈ کے پُھل گلاب منگو

اَک چو کے شہد شراب منگو

کنڈے آپ کھلار کے راہ اندر

پیراں ہیٹھ مخمل کمخواب منگو

کِسے بِیجیا اے، تُساں وڈھنا ایں

کِسے کِیتیاں نیں، تُساں ورتنا ایں

ربا سچیا توں تے آکھیا سی

رَبّا سچیا

رَبّا سچیا تُوں تے آکھیا سی

جا او بندیا جگ دا شاہ ہیں تُوں

ساڈیاں نعمتاں تیریاں دولتاں نیں

ساڈا نائب تے عالی جاہ ہیں تُوں

ایس لارے تے ٹور کد پُچھیا ای

کی ایس نمانے تے بیتیاں نیں

کدی سار وی لئی او رب سائیاں

تیرے شاہ نال جگ کی کیتیاں نیں

کِتے دھونس پولیس سرکار دی اے

کِتے دھاندلی مال پٹوار دی اے

اینویں ہڈاں وچ کلپے جان میری

جیویں پاہی وچ کونج کرلاوندی اے

چنگا شاہ بنایا ای رب سائیاں

پَولے کھاندیاں وار نہ آوندی اے

مینُوں شاہی نئیں چاہیدی رب میرے

میں تے عزت دا ٹُکر منگناں ہاں

مینوں تاہنگ نئیں محلاں ماڑیاں دی

میں تے جیویں دی نکر منگنا ہاں

میری منیں تے تیریاں میں مناں

تیری سونہہ جے اک وی گل موڑاں

جے ایہہ مانگ نئیں پُجدی تیں ربا

فیر میں جاواں تے رب کوئی ہور لوڑاں

فیض احمد فیض

اج رات اک رات دی رات جی کے

اَج رات اِک رات دی رات جی کے

اَساں جُگ ہزاراں جی لِتّا اے

اَج رات اَمرت دے جام وانگوں

اینہاں ہتھّاں نے یار توں پی لِتّا اے

فیض احمد فیض

لمی رات سی درد فراق والی

لَمّی رات سی درد فراق والی

تیرے قول تے اَسّاں وَساہ کر کے

کَوڑا گُھٹ کیتی مِٹھڑے یار میرے

مِٹھڑے یار میرے، جانی یار میرے

تیرے قول تے اَسّاں وَساہ کر کے

جھانجراں وانگ، زنجِیراں چھنکائیاں نَیں

کَدی کنّیں مندراں پائیاں نَیں

کَدی پیریں بَیڑیاں چائیاں نَیں

تیری تاہنگ وِچ پَٹ دا ماس دے کے

اَسّاں کاگ سدّے، اَسّاں سُنیہے گھلّے

رات مُکدی اے، یار آوندا اے

اَسّیں تکدے رہے ہزار وَلّے

کوئی آیا نہ بِناں خُنامیاں دے

کوئی پُجّا نہ سوا اُلاہمیاں دے

اَج لاہ اُلاہمے مِٹھڑے یار میرے

اَج آ ویہڑے وِچھڑے یار میرے

فَجر ہووے تے آکھئیے بِسمِ اللہ

اَج دَولتاں ساڈے گھر آئیاں نَیں

جیہدے قَول تے اَسّاں وّساہ کیتا

اوہنے اوڑک توڑ نبھائیاں نَیں

فیض احمد فیض

وے پردیسِیا کدھرے نہ پیندیاں دساں

وے پردیسِیا

کِدھرے نہ پَیندِیاں دَسّاں

وے پردیسِیا تیریاں

کاگ اُڈاواں، شَگن مناواں

وَگدِی وَا دے تَرلے پاواں

تری یاد پَوے تے روواں

ترا ذِکر کراں تاں ہَسّاں

کِدھرے نہ پَیندِیاں دَسّاں

وے پردیسِیا تیریاں

میری ڈولی شوہ دریا

میری ڈولی شَوہ دریا

کل تائیں سانُوں بابلا

تُو رکھّیا ہِک نال لا

سَت خیراں ساڈِیاں منگِیاں

جَد جُھلّی تتّی وا

اَج کِیکن ویہڑیوں ٹوریا

کوِیں لاہے نی میرے چاء

میرے گہنے نِیل ہَتھ پیر دے

میری ڈولی شَوہ دریا

اَج لَتّھے سارے چاء

میری ڈولی شَوہ دریا

نال رُہڑدِیاں رُڑھ گئِیاں سَدّھراں

نال رَوندیاں رُل گئے نِیر

نال ہُونج ہُونج کے لَے گئے

میرے ہَتھ دی لَیکھ لکِیر

میری چُنّی بُک سواہ دی

میرا چولا لِیر و لِیر

لَج پالن بَوہڑے بَھین دے

کوئی کرماں والے وِیر

میرے کرماں والے وِیر

میرا چولا لِیر و لِیر

میرے لَتّھے سارے چاء

میری ڈولی شَوہ دریا

سَسّی مر کے جَنتن ہو گئی

میں تَر کے اَوتر حال

سُن ہاڑے اِس مسکِین دے

ربّا پورا کر سوال

میری جَھوک وَسّے، میرا وِیر وَسّے

فیر تیری رِحمت نال

کوئی پُورا کرے سوال ربّا

تیری رِحمت نال

میرے لَتّھے سارے چاء

میری ڈولی شَوہ دریا

فیض احمد فیض