اساں پایاں پینگاں پیار دیاں

 جدید پنجابی شاعری

اساں پایاں پینگاں پیار دیاں، سانوں رہن اُڈیکاں یار دیاں 

اونہوں ویکھ کلیجے ٹھنڈ پیندی، رُتاں اوندیاں فیر بہار دیاں 

جدوں آوے سوہنا یار سجن، اوہ جھاتیاں مار کے کہندے نیں 

ایہہ کیس مٹی دا بنیا اے، جِدے اگّے قوماں ہار دیاں 

اوہدے سُکھ وکھرے، اوہدے دُکھ وکھرے، اوہدا اُٹھنا بیہناں ہور ای اے 

اوہدی تانگ کھلو کے ربّ اگّے، میں ساری رات گزار دیاں 

جدوں دُنیا وچ ہنیرا سی، ہر پاسے ظلم دا گھیرا سی 

اک سورج چڑھیا رحمت دا، کیہہ گلّاں اُوس چمکار دیاں 

اونہے یار دا مُکھ وِکھا دِتّا، سب کھول کے وی سمجھا دِتّا 

نئیں اوہدے ورگا ہور کوئی ،نئیں رِیساں اوس سرکار دیاں 

میں ویکھاں اوسدے بُوہے ولّ، جد وی اوکھا ویلا آوے 

اوہ پیّاں نظراں پیار دیاں، مِری ڈبّدی بیڑی تار دیاں 

کیہہ گلّ کراں میں کیہہ آکھاں، میں کِسراں اُوس نوں سمجھاواں 

نئیں ریہہ سکدا میں تیرے بناں، ہُن کر گلّاں دیدار دیاں 

توں وی عاشق ہو جا اوہدا، جے اونہوں جانناں چا ؤ نا ایں 

ایہہ گلّاں دل دیاں گلّاں نیں، نئیں دنیا دے دربار دیاں 

طارق انور باجوہ