جدوں پُچھیا ہس کے ٹال دِتا
سِناں بالنڑ بال کے ساڑ دتا
ہِک سال مُکا کے پُچھیا تے
ہِک ہور ہِجر دا سال دتا
میرے ہتھ زیتون دی ڈالی سی
غم ٹھوکراں کھاؤندا پھِردا سی
وِچ دل دریا دے پال دتا
عِشقے نے بلیاں منگیاں تے
اساں جان دتی تُوں ٹال دتا
اساں کھلیاں ساہواں منگیاں سن
تُو تَن تُن کے بُن جال دتا
ہور عِشقا عابیؔ کی منگدا
اَساں اپنا ماضی حال دتا
عابی مکھنوی
