فِر تیری امداد دی بھُکھ اے
ربا صرف اولاد دی بھکھ اے
یاں میں تینوں بھُلیا بیٹھاں
یاں تینوں فریاد دی بھکھ اے
قِصے وِچ جو نہر سی نکلی
شِیریں تے فرہاد دی بھکھ اے
جِنے میرے پر توڑے نیں
لگدا اے صیاد دی بھکھ اے
ناں امداداں جوگا میں آں
ناں مینوں امداد دی بھکھ اے
میں دُکھاں نوں شعر بنایا
دنیا سمجھی داد دی بھکھ اے
طارقؔ میرے جگراتے نوں
اِکو تیری یاد دی بھکھ اے
طارق چغتائی
