یار نے در تے پُل کر کے، اک دن عشق قلندر نال چلی گئی آں
عزت شان دی رکھی پرواہ کوئی نی بُوہا مَل محبوب دا کھلی گئی آں
عشقے پچھیا تے میں گفتار کیتی، تیرے ہجر اندر رلی رلی گئی آں
ہسدی وسدی ویرانؔ ویران ہو گئی، ایسی تیرے فراق وچ بَلی گئی آں
سائیں فیاض ویران
