یار کسے دا مولا نہ دور ہووے
میرے وانگ نہ کوئی مجبور ہووے
صدمہ ہجر جدائی دا سہن مشکل
کھا کے تیر کلیجے چپ رہن مشکل
نکل جاندی بے ساختہ ہائے ربا
دِسن سادہ پر بڑے شاہزور ہوندے
دل لٹ لیندے، ظالم چور ہوندے
لے کے دل فر ہٹ دور جاندے
جینا عاشق دا کر مجبور جاندے
کیوں توں جگ وچ سوہنے بنائے ربا
مینوں کر پیدا آپے یا مولا
دِتا اے وس حسیناں دے پا مولا
کسے پل نہ مینوں آرام آوے
نیا غم لے کے ہر اک شام آوے
ہو گئے ویری سب اپنے پرائے ربا
انہاں سوہنیاں سخت مجبور کیتا
دل توڑ ایثارؔ دا چور کیتا
ہن توں سن فریاد فریادیاں دی
رہی حد نہ میریاں بربادیاں دی
تیرے اگے میں ہتھ پھیلائے ربا
منصفدار ایثار
منصفدار ایثار
