نِماں اُتے پکے بیر
نکے نِکے ساں جد سارے
ڈاڈھی تیز ہنھیری گُھلی
لال طوفانی جھکھڑ چُلہے
کنے ای رُکھ مُودھے ہو گئے
کِکّر، ٹاہلی، تُوت نہ بچیا
پِپل تے نہ بوڑھاں رہیاں
رہے نہ امب لسُوڑے ساڈے
جامن تے امرود وی ڈِگ پئے
پھانگو پھانگ شرینہہ سن ہوئے
ساڈے سِر تے چھاں نہ رہی
ساڈی بیری ماں نہ رہی
واء نے سانوں کِتھے سُٹیا
جِتھے سارے رُکھ ای کوڑے
میں تے میرے ویر پیارے
نِمّاں ہتھیں آ گئے سارے
نِمّاں تے ای پلدے پلدے
ڈاڈھی کوڑ جوانی چڑھ گئے
کھنڈاں دے ساں جائے لوکو
سانوں ڈھیر کُڑتن لبھی
ہے ساں بیر، کُڑتن لبھی
سانوں ڈھیر کُڑتن لبھی
ارشاد سندھو
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.