بے وفاواں نال تھی سگے وفا کیتی رکھو
پُھل بنڑ تے نال کنڈیاں دے نبھا کیتی رکھو
جیں شہر تے اوندی مشقِ ناز کوں وی ناز ہے
شالا وسدا او شہر ہووے دعا کیتی رکھو
گِھن ونجے اوں یار دے گھر توڑیں اج اپنڑا رقیب
بند اکھیں کر تے اوں کوں رہنما کیتی رکھو
دوستاں کوں دوستی دے بھیجدے رہوو پیغام
دشمناں دے نال وی کجھ من منا کیتی رکھو
ایہہ نمانڑے عادی تھی گن تیڈے تاں سہہ سہہ تے ظلم
عاشقاں اپنڑیاں تے ہُنڑ رج تے جفا کیتی رکھو
ہے رچی میڈے لہو دے قطرے قطرے وچ وفا
بے وفاؤ! جنا دل چاہوے دغا کیتی رکھو
قطرہ قطرہ ڈھہہ تے پتھر تے وی کر ڈیندے اثر
سنگدل سُنڑسی کِڈائیں التجا کیتی رکھو
رب نے ڈتی ہے زبان اینکوں تاں لاؤ اوندے کم
اوندی بس دلشاد ہُنڑ حمد و ثنا کیتی رکھو
دلشاد کلانچوی
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.