میں جندرا ویکھ کے مڑ آیا اوس گھر وچ میری ماں نئیں سی

 میں اجڑے پنڈوں تریا ساں کہ شہر چ جا کے وساں گا

میں ہنجو ماں دے ویکھے نہ کہ شہر چ جا کے ہساں گا

اوہ روئی سی کُرلائی سی، اوہ دیندی رہی دہائی سی

اس جگر نوں چیرا دتا سی، میرے متھے دونی لائی سی

میں دوروں ہتھ ہلایا سی اوہ بڑی دور تک آئی سی

میں پچھے مُڑ کے ویکھیا نہ میرے اگے میری کمائی سی

اوہ بیٹھ بنیرے روندی رئی، اوہ میریاں راہواں ویندی رئی

میرے پُت دی چٹھی آوے گی، اوہ ڈاکیے نوں ایہہ کیہندی رئی

پھر ڈاک کدے نہ آئی سی، اوہ موت نال متھا لاندی رئی

اک آس دا دیوا بال کے ماں، میری شکل نوں لو وچ ویندی رئی

میرا پُت آیا تے دے دیویں، اک گھٹڑی دھی نوں نوں دیندی رئی

میں شہر دے واسے ویکھ آیا، میں روندے ہاسے ویکھ آیا

ہر آس بے آسی ویکھی میں، میں خالی کاسے ویکھ آیا

ہر پاسے حسرت روندی سی، میرے سارے پاسے ویکھ آیا

میں بھکھ توں ڈر کے دوڑا ساں، اوتھے وی جا کے ویکھ آیا

ایہہ جھاکے دیندی دنیا نوں، دولت دے جھاکے ویکھ آیا

جدوں گیا ساں شکر دوپہر ساں، میں اک ٹھاٹھاں ماردی لہر ساں میں

سورج دا پینڈا ویکھیا میں، جد مڑیا آخری پہر ساں میں

میں چانن آپنا ویچ آیا، اج بڑا ای گھپ ہنیر ساں میں

میری وقت نے ہر شے کھا لئی سی، ہن خالی پئی چنگیر ساں میں

میں دیر بڑی ہی کر آیا، ہن چار دناں دی دیر ساں میں

اوہ پنڈ ہن میری تھاں نئیں سی، اوہ ویہڑا اوہ سماں نئیں سی

سب سڑ کے پتے جھڑ گئے سن، ہن رُکھاں دی کوئی چھاں نئیں سی

اوہ ساری وستی بدل گئی، اوہ دنیا اوہ جہاں نئیں سی

میں جندرا ویکھ کے مڑ آیا، اوس گھر وچ میری ماں نئیں سی

 میں اجڑے پنڈوں تریا ساں کہ شہر چ جا کے وساں گا

میں ہنجو ماں دے ویکھے نہ کہ شہر چ جا کے ہساں گا

امین ملک