اللہ میاں اتے ای رُہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
کھلھی وچ کچہری سڑئیے
فاقے مریئے ہوکے بھرئیے
کھوہ لئیے ہتھوں نہ سڑئیے
حاکم نال گلہ جے کرئیے
اگوں پیندے ڈنڈے سو
اللہ میاں اتے ای رہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
سائل تھکے گھر نوں چلے
بھگتن پیشی ہو گئے جھلے
وچ عدالت چلدے کھلے
منصف وک گئے بلے بلے
رہا نہ کوئی رکھ رکھو
اللہ میاں اتے ای رہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
پہرے ہیٹھ عبادت گاہواں
سر سجدے وچ مگر نگاہواں
ڈر جائیے ہلدا پرچھاواں
وچ مسیت نہ گھلن ماواں
بچیاں لئی اے ڈر تے بھؤ
اللہ میاں اتے ای رہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
تگڑا سدے پیر دبائیے
ماڑے دے کر ہتھ وہائیے
جے بولے تے مار بھجائیے
شغلاں دے لئی کنّ پھڑائیے
پنج سو مار کے گنیۓ سو
اللہ میاں اتے ای رہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
تھلے آ کے کی کریں گا
ساڈی حالت ویکھ سڑیں گا
جتھے ہیں توں اوتھے ای بہو
اللہ میاں اتے ای رہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
سانوں اپنے لوک ای کھاندے نے
تھاں تھاں تے بمب چلاندے نے
پھیر مسجد آ کے جاندے بہو
اللہ میاں اتے ای رہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
کوئی مردا اے کوئی ماردا اے
کوئی بھکھ نال بچے ساڑدا اے
توں دیکھدا رِہ تے ہسدا رُہ
اللہ میاں اتے ای رہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
ایہدے من وچ چنگی گل کوئی نئیں
ایہنوں ادب کرن دا ول کوئی نئیں
انسان دیاں ایہہ کھچاں سہ
اللہ میاں اتے ای رہ
کجھ وی کرئیے کجھ نہ کہو
سائیں اختر لاہوری
سائیں اختر لہوری
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.