غلام اکبر طالب عباسی (شخصی و علمی تعارف و حالات زندگی)

 طالب عباسی

غلام اکبر طالب عباسی صاحب 7 اگست 1944 کو محمد شریف عباسی صاحب کے گھر چوآ خالصہ، تحصیل کلرسیداں، ضلع راولپنڈی میں پیدا ہوئے۔ آپ نے دینی تعلیم چوآ خالصہ کے دینی مدرے سے ہی حاصل کی، آپ نے دنیاوی تعلیم کے لیے چوآ خالصہ کے مقامی سکول میں داخلہ لیا اور میٹرک تک تعلیم چوآ خالصہ کے سکول سے حاصل کی۔ آپ نے بعد ازاں پرائیویٹ طور پہ ایف اے کیا جس کے بعد آپ 1967 میں محکمۂ کیبنٹ ڈویژن میں بھرتی ہو گئے اور 25 سال سروس کرنے کے بعد 1992 میں ریٹائر ہوئے۔ شاعری کا آغاز آپ نے 1973 میں کیا، شاعری میں آپ کے استاد جناب سائیں عبدالعزیز صاحب تھے۔ آپ کے شاگردان میں نواز آتش، بابو غضنفر علی سجاد نمایاں ہیں آپ نے 6 اپریل 2021 کو اس دارِ فانی کو خیر آباد کہا اور چوآ خالصہ میں ہی مدفون ہوئے۔

نمونۂ کلام

درداں چین نی بستی اجاڑ دیتی

تے جبین میری داغ دار کر گئے

سینے صدف شفاف نوں سرخ کردے

چشم شوق میری اشک بار کر گئے

جس دے باعث خواری قبول کیتی

او ہی گلشن نوں دشت پر خار کر گئے

نہ او آئے نہ طالب نوں چین آیا

انج آباد بزم انتظار کر گئے

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭

دشمنِ جان جانان بن کے

لے لے دل میری جان لے لے

تیر صلح دا کیوں نے کمان کردا

بے نشان توں ہر اک نشان لے لے

میرا کی اے اس جہان اندر

اے زمین لے لے آسمان لے لے

پھل طالب دی حسرت دا توڑیاں نہ

باقی باغ سارا باغبان لے لے

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭

صدیاں توں سی انتظار جس دا

چشم دھر سی گریہ کناں جس لئ

لکھاں چمکدے سورج غروب ہوئے سن

رستے ویکھدا سی آسمان جس لئ

قمر مدتاں توں سی دلفگار جسدا

بنایا خدا نے ایہ جہان جس لئ

طالب اس نے تشریف لے آونا سی

تھی کل زینت کون و مکان جس لئ

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭

اپنے رنداں نوں رہندا سیراب کردا

اس ساقی توں بس مے خانے توں بس

اوہدی مے توں بس خمار توں بس

اس صراحی توں بس پیمانے توں بس

اوہدے در توں بس دربان توں بس

نگہبانی نگرانی نبھانے توں بس

طالب غیرت دین بچان والے

میرے مشکل کشا دے گھرانے توں بس

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭

مرتب؛ فخر عباس جعفری