اگلی گلوں متھا موڑاں میں پچھے ول جاواں
سورج ولے کنڈ کراں تے پیر پھڑے پرچھاواں
اندر و اندر گڑھکاں کھولاں وچو وچ کُرلاواں
اُبل پاں تے جنگل بستی ساڑ سواہ کر جاواں
میں توں میں دا حال نہ پُچھو میں، میں توں گھبراواں
میں میں نوں میں اپنے اندر لکھ واری دفناواں
ڈور عشق دی ظالم ڈاڈھے پیڈے کچ نال سوتی اے
پھٹ پرانے وگن لگ پین جتھے پیچا پاواں
رات پوے تے اسماناں توں ڈِگن ان ہنیرے
چن مُکھڑے دی دید کراں میں راتاں نوں لشکاواں
گُم خموشی رات ہنیری وگن یخ ہواواں
جِندری ساڑ کے اپنی فرخ لانبھو لاٹاں لاواں
فرخ ہمایوں
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.