گجری دا دکھ باؤ کی پچھنا ایں

 جدید پنجابی شاعری

گُجری دا دُکھ 

باؤ، کی پُچھنا ایں

ایس گُجری کولوں حال احوال

جس دی پِتل مٹکی وِچ 

اوہا پرانی سُر تال 

پر سُنن والا نہ کوئی

لوکی، مسخری مخول وی بُھل گئے

بس ایوں گُھوردے جاندے 

جیویں گُجری نوں سالم کھا جانڑ گے

باؤ، ہُن گُھگو گھوڑے نئیں وِکدے 

بالاں دی سواری لئی 

ہُن کاٹھیاں ہور 

کوئی نہ گاہک 

ہُن سوہنی دے کچے گھڑے دا

مرزے دے تِیراں تھاں 

ہُن غوری میزائل

حافظ برخوردار دا 

پونی ورگاں کاں

اپنے کھمب جھاڑ کے 

ڈرون بن  بیٹھا اے

ادھی راتیں آوے

نِت ڈروائے

ہُن جو شیواں وِکدیاں

اوہ ویچنا 

آدم دی وَکھیوں نکلی 

ایس گُجری دی وَکھی ناہیں

ہُن وِکن مسِیتاں

وِکے کوتر سو دانیاں والی تسبیح

تے متھے دے محراب

گُجری گُناہگار

ایہدے کولوں کی پُچھدے او 

فی زمانہ حال

ہمراز احسن