جدید پنجابی شاعری
اوہ رات نہ آئی
مُڑ اوہ چن نہ چڑھیا
مُڑ اوہ نُور نہ کِھنڈیا
ٹوہ ٹوہ کالے شاہ ہنیرے
رو رو رات لنگھائی
مُڑ اوہ رات نہ آئی
جِس وچ سُتّے ہوئے نیں ساڈے
قولاں بھرے ہنجو تے ہاسے
جِس وچ اِک دُوجے نُوں اِک مِک
ہون دی سونہ سی پائی
مُڑ اوہ رات نہ آئی
اوندیاں راتاں جاندیاں راتاں
کالیاں راتاں چاننیاں راتاں
تڑفدیاں تڑفاندیاں راتاں
پر اوس چاواں بھری رات نے
مُڑ اور جھات نہ پائی
مُڑ اوہ رات نہ آئی
کِدے لئے ہُن وال گندھاواں
ہار ہمیلاں لونگ والیاں پاواں
سُرمے مہندیاں لاواں
سجناں باہجھ شنگار نی جِندے
لوکاں لئی میں چنگی بھلی آں
اپنے لئی شُدائی
ویکھ لے تیرے پیار نے جیہڑی
حالت میری بنائی
مُڑ اوہ رات نہ آئی
احمد راہی
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.