جدید پنجابی شاعری
جنگ دے شوقیناں نوں صلاح
کنّاں دے وِچ اُنگلاں دے لئو
کھوپے چڑھیاں اکھاں زور دی میٹی رکھو
سوچاں والیاں باریاں اَگے پردے تانو
کُنڈیاں چاڑھو، پکے پکے جندرے مارو
اُچی اُچی کُوکاں مارو
ویکھنا! کِدھرے کچی اکھ نہ مارے جاوو
نِیندر گُوڑھی ہو جاوے تاں سُفنے ویکھو
گُتھم گتھا ہون توں پہلاں
نِت نویاں تاویلاں کڈھو
گلاں باتاں دے سبھ بُوہے ڈھوئی رکھو
کِدھرے خطرہ ٹل نہ جاوے
خطرہ ٹھنڈا ہون توں پہلاں
بمباں وانگر اک دُوجے دے سر تے گجّو
شاوا، شاوا
توپاں دے مونہہ کُھلے رکھو
گولے شولے، ٹھاہ ٹھاہ، ٹھاہ ٹھاہ
لائی رکھو
ٹینک، جہاز تے بکتر بند وی
مورچیاں دے سجّے، کھبّے، اُتّے، تھلّے
چاڑھ کے رکھو
پانیاں وِچ وی اگّاں لاوو
پانی، بجلی، صحتاں تے تعلیماں دے
منصوبے ڈوبو
ہر رخنے، ہر موری وِچوں
ڈیماں نُوں وی
گولا مارو
کیہڑی شے دی تھوڑ اے سانُوں
کوئی نہیں باہر کماون جاندا
ایتھے کوئی نہیں بھُکھا سوندا
نہ کوئی ایتھے ماڑا روندا
مُنصف نُوں انصاف دی ونڈ توں
ویہل نہیں بھورا
ریڈیو، ٹی وی، اخباراں وِچ
اپنیاں سبھ تقریراں اندر
آل او کے‘‘ دا ہوکا دیوو’’
دُوجے پاسے مونہہ پرتا کے
للکر مارو
کیوں نہ ہُن بندوقاں اگّے دُشمن ہووے
دُشمن اوہ وی ازلی دُشمن
پکّا کافر، شاطر دُشمن
جنگ دا ایہ جیہا منظر کِھچو
ہالی ووڈ وی فلم بناوے
جیہڑا اُتوں ڈور ہلاوے، بِٹ بِٹ تکّے
اوہنوں تھوڑی چَس وی آوے
سارے ایٹم بمب چلاوو
دنیا دے اس نقشے اُتے
کوئی وی “کانٹی نینٹ‘‘ نہ لبھے
کوئی نہ ایتھے بندا رہ جائے
کوئی نہ ایتھے بُوٹا اُگے
نہ کوئی سُکھ سنیہٹرا گھلنا
اپنی گل دے اُتے اَڑنا
تہاڈا دِین تہاڈی خاطر
ساڈی خاطر ساڈا دِین اے
رب دا حکم وی منن دی ہُن لوڑ نہیں جے
ساریاں گلاں اک پاسے نیں
فیر وی اک صلاح میں دیواں
جے کر پچھلا کٹھا ہووے
تہاڈا شوق وی مٹھا ہووے
ایہنوں کوہن تو پہلاں ویکھو
اس کھنب ٹُٹّی سوہن چِڑی دے
کھنب ای کِنّے رہ گئے نیں
حضرت شام
مصعب رفیق
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.