جدید پنجابی سرائیکی شاعری
درداں دی ماری دِلڑی علیل اے
سوہنڑا نی سُنڑدا دُکھاں دی اپیل اے
سئے سئے کیتوسے حیلے تے چارے
مُفتے رُلیوسے در در اوارے
سوہنیاں دے گھر ہُن اصلوں وِسارے
ڈُکھڑے نی تھیندے ہک پل پسیل اے
کام کار گھر تُوں بے کار تھئی آں
لا لا کے دل کوں بیمار پئی آں
لِکھ لِکھ کے چِٹھیاں میں ہار گئی آں
دلبر دی ڈیکھاں کیہڑی دلیل اے
اصلوں بے چنتی بے درد جئی ہم
غم مُونجھ دل کو اصلوں نا کئی ہم
جے تئیں نا لئی ہم سوکھی سوائی ہم
لایم تے پایم گل وِچ جنبیل اے
چھوٹی عُمر وِچ دیداں نا لیندی
ایہے گیڑ گل وِچ اصلوں نا پیندی
چالاک ہوندی تاں اے ڈٹ نا چیندی
واہ واہ جو تھئیاں جڑ جڑ زلیل اے
کام کار گھر توں بے کار تھئی آں
غم لا میں دل کو بیمار تھئی آں
لکھ لکھ کے چٹھیاں میں ہار گئی آں
دلبر دی ڈیکھاں کیہڑی دلیل اے
سوہنڑا نہ سنڑدا دکھاں دی اپیل اے
درداں دی ماری دلڑی علیل اے
اللہ ڈیوایا پرجوش
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.