دل نوں جد اک اکھ نے چُکیا تھلیا سی
عشق دی چکی وریاں سانوں دلیا سی
اساں پرائیاں اکھیاں توں نئیں لٹنا سی
گھر دا جی وی کوئی اونہاں نال رلیا سی
سب توِیت تے ٹُونے، تاگے کر ویکھے
قابو کر لیا سب سپاں نوں جوگی نے
پر دُوری دا ناگ بڑا ہی پلیا سی
اِک نِکی جیہی آس دی باری کُھلی رہی
پاویں درداں دل دا بُوہا ملیا سی
مائے! ساڈے جُثے پیلے پے گئے نے
تُوں کی سوچ کے سانوں شہرے گھلیا سی
شاماں تِیک ناں پینڈا مُکیا راہی د۱
جیہڑا اُچیچا گھر توں فجرِیں چلیا سی
تنویر شاہد
