مژگاں میل کے زلف دیاں نال تاراں
حسن عشق دے بافتے بنے ہوئے نے
خونِ جگر شراب دے جامِ احمر ساقی
چشماں دے پونے تھیں پنے ہوئے نے
ویکھن والے منصور پئے چڑھن سولی
پتھر ماردے نے جنہاں سنے ہوئے نے
غوطہ آہیں دے مار کے رات پچھلی
دائؔم موتی سمندروں چنے ہوئے نے
دائم اقبال دائم
