پہلی گل کہ ساری غلطی میری نئیں
جے کر میری وی اے، کی میں تیری نئیں
او کہندا اے پیار تے جنگ وچ جائز اے سب
میں کہنی آں اوں ہوں، ہیرا پھیری نئیں
کِسراں ڈر دا گُھن کھا جاندا اے نیندر نوں
توں کی جانیں، تیرے گھر جو بیری نئیں
میری من تے اپنے اپنے راہ پئیے
کی کہناں ایں، جنی ہوئی بتھیری نئیں
اک دن توں مزدور دی اکھ نال ویکھ تے سہی
لہو دسے گا کندھاں اتے گیری نئیں
چرغے اتے دکھ ای طاہرہ کتے نیں
چھلی تے میں اک وی اجے اتیری نئیں
طاہرہ! پیار دی خورے کہڑی منزل اے
سب کجھ میرا اے پر مرضی میری نئیں
طاہرہ سرا
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.