کہیں دی غربت دا پردہ رکھیندا تاں ہے

 کہیں دی غربت دا پردہ رکھیندا تاں ہے

یار آنونڑ توں پہلے ڈَسیندا تاں ہے

تیڈے دربار وچ ہک گناہ گار دا

جہڑے رنگ اچ سہی ذکر تھیندا تاں ہے

اچھا توں مر ونجیں یعنی میں مر ونجاں

یار بولنڑ توں پہلے سُچیندا تاں ہے 

اے تیڈے کانڑ اعزاز دی گال ہے

تیڈی خاطر ودا کوئی جیندا تاں ہے

دل میڈا مطمئن حالے تئیں نی تھیا

آکھ گھنداں غزل شعر تھیندا تاں ہے

یار! یاری نہ سہی شہر داری تاں ہے

چار لوکاں دے وچ ہتھ مِلیندا تاں ہے 

وت ظہیر آیا ہووے ضروری تاں نی

در تے آیاں توں ناں شاں پُچھیندا تاں ہے

ظہیر مہاروی