لائناں دے وچ لگیاں دِھیاں، آٹے لئی
تیریاں میریاں عزتاں دھیاں، آٹے لئی
تھوڑا جناں سوچ وے ظالما، مرداں وچ
کیویں جا کے ٹھکیاں دھیاں، آٹے لئی
حاکما تیرے کناں تے جوں نئیں رینگی
کسراں کسراں رلیاں دھیاں، آٹے لئی
جیڑیاں ذرا جناں سیک نھی سن سہدیاں
تپدے سورج سڑیاں دھیاں، آٹے لئی
صدقے جاں میں اس سخاوت تو، سارا دن
بُوہے اُتے کھڑیاں، دھیاں، آٹے لئی
کالے چیٹے کاں کھا گے نیں سارا ہی
بھکھیاں مریاں چڑیاں دھیاں، آٹے لئی
بیگانے مرداں نوں تکیا نئیں سہی جناں
مرداں وچ نیں وڑیاں دھیاں، آٹے لئی
دھکے کھا کھا ادھ مویاں ہویاں رومی
کیی چھوٹیاں کیی وڈئیاں دھیاں، آٹے لئی
رومی بیگ مرزا گجراتی
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.