نِکے نِکے گھر چِڑیاں دے
وڈے وڈے ڈر چڑیاں دے
ڈِھیم ماریاں اُڈدِیاں کیوں نہیں
کُھلدے کیوں نہیں پر چڑیاں دے
جیوں فقیر دی کُلی ہوون
رُکھاں اُتے گھر چڑیاں دے
شِکرے باز مگروں کیہہ لتھے
پے گئے کاگ مگر چڑیاں دے
موڑ مُہاڑ پُرے دی وائے
سِینے جاون ٹھر چڑیاں دے
باقی جِنے ساہ نیں ساڈے
کرئیے نال بسر چڑیاں دے
جِتھوں تِیک زمین دی حد اے
حد، بے حد سفر چڑیاں دے
پنجرہ کھول، چڑیاں وچ بہہ کے
چوگا اگے دھر چڑیاں دے
سَت اسمان نگر چڑیاں دے
رب دے گھر وِچ گھر چڑیاں دے
مجید خاور
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.