شوق رہ گئے، نہ شول، کجھ کائینی
دل دیاں تاراں نہ چول، کجھ کائینی
کول ہاویں، تاں دور کجھ کائینا
دور تھی گئیں، تاں کول کجھ کائینی
میں کئی کندھی دی کونج اندھی ہاں
میڈی جول ءچ وی گول کجھ کائینی
کیجھیں اندر دے، باہر اندر ہاں
وچ سمندر دے چھول کجھ کائینی
میڈا سینہ نئیں، درد! بھلدا پئیں
اے تاں دنز اے، نہ پھول، کجھ کائینی
ہنڑ نہ لب تے سوال ٹردے کوئی
ہنڑ زباں تے وی بول کجھ کائینی
سلیم طاہر قیصرانی
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.