جدید پنجابی شاعری
کھوتے دا سوار
اوڑھ دیاں لئی وِچلی مُدت ساہے دی جد مُکی
بھٹیاں دی اک جنج راویوں چَٹھیاں دے وَل ڈُھکی
چاہواں شوقاں نال دلاں دے پورے مان ترانوں
کیتی جنج دی آدر خاطر چَٹھیاں دلوں بجانوں
دِتے داج دون بے اوڑک ما پیاں بھین بھراواں
سجر بوریاں جھوٹھیاں نالے گزریاں لاکھیاں گاواں
بڑے بڑے راٹھاں دے چَٹھیاں ہمیں مان تروڑے
کمیاں نال آیاں نوں دِتے اوہناں گھوڑے جوڑے
پا جوڑا گل راساں پھڑ کے ڈاہڈی نال چالاکی
نال آیا کھمیار گھوڑے تے چڑھیا مار پھلاکی
جوڑ چواڑی کھوتے والی گھوڑے نوں اس ماری
ہو چکھریا دوڑیا سرپٹ گھوڑے بدھی تاری
ماری ہور چواڑی اُتوں کھمیارے بے سارے
سٹ اوہنوں گھوڑے نے تھلے دنیں وکھائے تارے
نال کُھراں دیاں ضرباں ٹٹھے ہڈ اوہدے مغرورے
پھس گیا ڈِگدے دا کوپر ساہ ہویو سو پورے
نال سہاگ نروئے پے گیا پِنڈ وِچ ماتم تازہ
پِنڈ اپڑے جد جنج لے کے ڈولی نال جنازہ
کمھیاری دکھیاں موئے گھر والے دی ماری
آئی پِنڈوں باہر فقیر ایہہ کردی وَین وچاری
کھوتے دیا سوارا میریا مار گئیوں وے مینوں
مرن اوہناں دے بچڑے جنہاں گھوڑے چاڑھیا تینوں
ڈاکٹر فقیر محمد فقیر
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.