جدید پنجابی شاعری
بھریا نی ویہڑا میرا سجناں نال، اَج بھریا نی
ماہی مِرا میرے ویہڑے وڑیا، اوہ ویکھو چن چڑھیا نی
پائے پَیر سجن گھر میرے، تک کے مَن ٹھریا نی
دیکھ لواں تینوں ہنڑ تے آ جا، دم آکھیاں وچ اڑیا نی
مُڑ مُڑ کہندا کُھوہ دا بوکا، جو ڈُبیا اوہ تریا نی
دیکھ ذرا توں مُکھ ماہی دا، رُوپ جنابوں چڑھیا نی
چنگے چنگے اُوتھے پہنچ ناہیں سکے، جتھے میرا مقدر لڑیا نی
وانگ حسینؑ دے زندہ ہو جا، جو ڈریا اوہ مریا نی
عبدالقادرؒ پِیر دے صدقے، ڈُبدی دا ہتھ پَھڑیا نی
لوہا لکڑی نال جے لگیا، تریاں دے سنگ تریا نی
بِن دسَے گھر آیا ساجن، ایہہ چن کدھروں چڑھیا نی
یار مینوں اَج گل نال لایا، دشمن دا دل سڑیا نی
مُکدی گل نصیر مُکاواں، اوہ جِتیا میں ہریا نی
بھریا نی ویہڑا میرا سجناں نال، اَج بھریا نی
سید نصیرالدین نصیر
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.