جدید پنجابی شاعری
اک روٹی نے بھاجڑ پائی کُل جہان نُوں بُھلیا
روٹی پِچھے رل گئے ایتھے شاہ گدا وی بھلیا
روٹی پِچھے آکڑ بَھجدی روٹی پِچھے باہواں
روٹی پِچھے کھیت نے اُجڑے روٹی پِچھے ویہڑے
روٹی پِچھے فصلاں کھا گئے روٹی پِچھے نسلاں
روٹی پِچھے ڈھا دِتے نیں پیار دے اُسرے محل منارے
روٹی پِچھے بَھجدے بَھجدے رل گئے ایتھے سارے
روٹی نے ای رول دِتے نیں سمیاں دے سلطان
روٹی پِچھے کھجّل ہو گئے کھیتاں وچ کسان
روٹی پِچھے بھیس وٹائے مُلاں، پیر، تے ڈاکو
روٹی پِچھے جا ملے نیں کئیاں نیں دربار
روٹی پِچھے یاراں کولوں لکھاں وِچھڑے یار
روٹی پِچھے رُل گئے ایتھے کئی بال ایانے
روٹی پِچھے وِک گئے نیں جُسے خوب سہانے
روٹی پِچھے چھڈ کے ٹُر گئے اپنا دیس نمانے
جا بیٹھے وِچ پردیساں بنڑ کے لوگ بے گانے
روٹی پِچھے دیس دے حاکم دُور وطناں توں ہوئے
چاہواں دی تھاں ہوکے ہاواں اندرو اندری موئے
روٹی پِچھے کئی پکھواں نیں اپنے دیس وٹائے
روٹی روٹی کردی ایتھے خلقت ہو گئی انھی
اک دُوجے دے وَیری ہو کے نہ اک دُوجے دی منی
روٹی بندہ کھاندا کیہ، روٹی کھا گئی بندے
روٹی پِچھے جنت چھڈی بُھلیا ویکھ انسان
اک روٹی نے قیدی کیتا قسمے کل جہان
یحییٰ شاہد
ایم وائی شاہد
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.