جدید پنجابی شاعری
ایتھے کر نہ ایڈا ترلہ
صفت کراں میں رب سچے دی جو ہے خاص رحمٰن
اُٹھ پچھلی راتیں مُلاں دین اذان
کر عبادت رب دی جے ہیں نیک نصیب
عبادت کر گئے رب دی الله دے حبیب
اُٹھ سویرے کرماں والی پاوے دُدھ مدھانی
دُدھ رِڑکے تے مکھن نکلے مکھن نکلے نہ پانی
گزرے زمانے پھر نہ آون لکھ چارہ کوئی لاوے
گئی جوانی تیری بندیا ہُن بڑھاپا آوے
پانی گئے دریاواں والے چھڈ وطناں نوں جاون
رات دنے میں کراں اُڈیکاں کدوں سجن گھر آون
جے کوئی امانت رکھے اوہ نہ یارو کھائیے
دنیا دے لالچ وچ پئے کے نہ ایمان گوائیے
گھر چمکے شیشے وانگوں جے کر چنگی ہووے سوانی
سوٹا ماریاں دو نئیں ہوندے، جو وگدے نیں پانی
پتلوں کدی نئیں سونا بنڑدا لکھ چارہ کوئی لاوے
لکھاں مناں دے کولے لیا کے وچ کٹھالی پاوے
سن چوہتر دس جنوری وار جمعرات سداوے
دنیا اُتے ایہہ دن بھائی فِر کدی نہ آوے
بس کر یار حضور شاہ ایتھے کر نہ ایڈا ترلہ
مر گئیوں تے ملے گا تینوں سارا بھوں نہ ادھ مرلہ
غلام حضور شاہ
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.