چار چفیرے چیتر چڑھیا انگ ترنگاں نال

 جدید پنجابی شاعری

چیتر رنگ اوَلّے 

چار چفیرے چیتر چڑھیا انگ ترنگاں نال

ساڈے ویہڑے چیتر لَتّھا ھوری رنگاں نال

تھاں تھاں تے ویرانی اُگ پئی

چھتاں اُتّے گھاء دیاں فصلاں کندھاں اُتّے پِپّل

نِیہاں دے وِچ پانی اُگیا پانی دے وچ بُوٹی

نِکّا کمرا مُشک نیں مَلّیا

پیر دھرن نوں تھاں ناں لبّھے

وِچ پسارے کیہڑا جاوے ، بھکڑے پیر پسارے

ٹُوٹی دے وچ کائی بھر گئی نلکا چیکاں مارے

سُولاں نال رسوئی بھر گئی چیتر آکھے لگ کے

سُکّی بھُکھ وی پُنگرن لگ پئی چیتر آکھے لگ کے

ویھڑے وِچ تریڑاں اُگیاں پیر دھرن ناں ہُندا

روز ناں جیوَن ھُندا ساتھوں ، روز مرَن ناں ہُندا

دھرتی تے چیتر ڈُلھیا تے پُھل کھڑ پئے وار و وار 

ساڈی اکّھیں ککّر پُھٹ پئے  سُولاں تے آئی بہار

اسیں سفنیاں قبریں دبّ لیا  سدھراں دی لائی مُکان

ساڈے پتّر بَگّے ھو گئے، دنے راتیں جھڑ دے جان

جد ٹاہنیاں اَکھاں نِکلیاں ، اساں اَکھ اُتاری سِیت

ساہواں نوں سینے ساڑھیا ، چھاتی وِچ ڈک لئے گیت

ساڈے دل وچ جذبے پُنگر ے  سوچاں دی پُھٹ پئی ولّ

ساڈے بُلّھاں ہیٹھ خموشیاں ، ایتھوں کدی ناں پُھٹی گل

آ ساڑ نرول کرُمبلاں نی چیتر دی اے اَگّے ، آ

ساڈے دل دا بال بلکدا اے ، اینھوں اَک دا دُدھ پیا

سانوں ساوی سپنی ڈنگ لیا ساڈے لُوں لُوں نکلی لَمب

 سانوں مِٹھے پَت دھریکاں دے نالے مِٹھا اَک دا امب

آپس وِچ جُڑ کے بہہ گئے نیں پُھلاں نیں منڈلی لائی

اساں فیر اِکلاپا لبھ لیا جدوں رُت گلابی آئی

جداں موسم چولا بدل لیا ہر رُکھ ہریالی آئی

اساں متّھے اُلّی لا لئی، گَلّھاں تے ہلدی لائی

ساڈی اِکّو یاد سُلَکھنی، جیھدی دم دم وچ دھمال

ساڈا اِکّو دکھ سُچجڑا، جیھڑا ہر دم نالو نال

ساڈی رَت وچ اگّاں بال کے ساڈے گال چھڈے نیں ہڈ

وے مارُو زہری چیترا، ساڈا چھیتی کھیڑا چھڈ

شہزاد نیر