پیار کوں پیاس ہے پیاس ہے پیار دی

 جدید پنجابی سرائیکی شاعری

پیار کُوں پیاس ہے، پیاس ہے پیار دی، پیار کوں پیار ڈے زندگی پیار کر

ہر نویں سجھ دے ڈکھ سکھ دی بھئی وال تھی ہر نویں شام کوں کر کے جی پیار کر

یار تاں خیر ہر حال وِچ یار ہن چس تاں اے ہے جو غیریں کوں وی پیار کر

کیا وَل نہ مہلت ملے پیار دی آپ وَدھ کے اونکوں آخری پیار کر

ہر کلی تیں ایں پنڑیال پا پیار دی ہر اُجڑدی خزاں تیں بہار آ وَنجے

تختۂ دار تیں وی ایویں کھل ڈِکھا موت کوں وی تیڈی کھل تیں پیار آ ونجے

زندگی یاد رکھ پیار ہئی زندگی پیار وِچ اپڑیں پیاریں کوں تسکین ڈے

دل دے دریا کوں کر سونہاں طوفان دا اکھ دے کنبدے کناریں کوں تسکین ڈے

اپڑیں دامن دے نایاب موتی لُٹا تے فلک دے ستاریں کوں تسکین ڈے

پیار دے درخت دی شبنمی چھاں تلے جگ دی رُلدیں اواریں کوں تسکین ڈے

ٹھیک ہے ڈے دا گھِن ہوندے دُنیا اندر پر ایں دستور وِچ تھوڑی ترمیم کر

زندگی! اے ضرورت ہے ایں دور دی اپڑیں اخلاص کُوں مُفت تقسیم کر

زندگی! غور کر ڈیکھ کائینات وِچ ذرّے ذرّے کُوں ہے آرزو پیار دی

ہر نگر ہر گلی ہر چمن ہر کلی ہے طلب پیار دی جستجو پیار دی

توڑے کُجھ تھی وَنجے کجھ بھلا تھیوے کیوں جے تئیں محفوظ ہے آبرو پیار دی

ہر مصور تصوّر کرے پیار دا اینجھی تصویر بنڑ ہو بہو پیار دی

تلخیاں پی کے امرت پلا پیار دا پیار پِیتم دی وَل اینجھی تفسیر کر

من دے مستور ممتاز دے پیار وچ، پیار دا ہک نواں محل تعمیر کر

پیار دے محل کوں بر مَحَل زیب ڈے پیار دی تاج پوشی دا اعلان کر

چندر تارے ہوا ہن اے کمّی تیڈے انھاں کمیّں نکمیّں کوں فرمان کر

ساری دنیا کوں دعوت ڈے ایں جشن دی پیار دی پیاسی دھرتی تیں احسان کر

پیار دی مست مئے گردشیں کوں پلا تے فلک کوں توں مخصوص مہمان کر

گردشاں روک ڈے بے ادب وقت دیاں وقت کوں آکھ ڈے سرنگوں تھی ونجے

گھٹ توں گھٹ اتنا اختیار ڈے لازمی شہنشاہ کُن کرے فَیَکُون تھی ونجے

زندگی! پیار دے جشن دی رات ہے کُئی نواں ناز نخرہ ادا پیار دی

اِذن گھن شہنشاہِ معظم کنوں پیار دے ناں تیں کر ابتدا پیار دی

بزم ترتیب ڈے حُسنِ ترتیب وچ اکھیں اکھیں دے وچ مے پلا پیار دی

گھِن دُعا پیار دی کر ثنا پیار دی برمَلا پیار دی بے ریا پیار دی

ظرف کوں ڈیکھ کے کجھ عنایت کریں کوئی دشمن ملے تاں خطا بخش ڈے

جے خُدا مل ونجے بندگی کر ڈکھا کوئی بندہ ملے تاں خُدا، بخش ڈے

عزیز شاہد