میں چمکاواں جثہ اپنا

 جدید پنجابی شاعری

میں چمکاواں جثہ اپنا

دل وچ گھر سیاہی

چونہاں پاسے چِکڑ گندگی

میں وچ منجی ڈاہی

بدی واہی، بدی بیجی

بدی کپی، بدی گاہی

چانن والا کاج نہ کیتا

کہندے بابل ویہڑے دا رکھ

 جدید پنجابی شاعری

بابل

کہندے بابل ویہڑے دا رُکھ

بابل گُوڑھی چھاں ہوندا اے

بابل نال ہواواں ٹھنڈیاں

بابل کل جہاں ہوندا اے

رُکھ سدا نہیں رہندے ویہڑے

رُکھاں دا وی ویلا ہوندا

میرے نال توں بول وے ڈھولا

 جدید پنجابی شاعری

میرے نال تُوں بول وے ڈھولا

دُکھڑے پُرانے پھول وے ڈھولا

کِنے دُکھ میں سہندی رئی ہاں

پھڑ تکڑی تے تول وے ڈھولا

میرے ورگیاں لکھاں لبھن

پر تُوں ایں انمول وے ڈھولا

اکھ دے اتھرو پی پتر

 جدید پنجابی شاعری

اکھ دے اتھرُو پی پُتر

تگڑا ہو کے جی پُتر

پیسے نہیں کچھ ویلا کڈھ

اک گل کرنی سی پُتر

تیرا گھوڑا بن دا ساں

ایہ گل چیتے ای پُتر

یاراں لئی سب یار برابر

 جدید پنجابی شاعری

یاراں لئی سب یار برابر 

پُھل، ٹہنی تے خار برابر 

وِچلی کندھ اُساری لوکاں

اُنج تے ہے سی گھار برابر

چھمکاں وجیاں لیلی تائیں

قیس دے ہتھیں مار برابر 

کاش اسیں وی پتر ہندے پیراں دے

 جدید پنجابی شاعری

کاش اسیں وی پُتر ہُندے پِیراں دے

یاں فیر ہُندے رشتے دار وزیراں دے

بَھردے پئے آں دُھپے بہ کے جُرمانے

نعرے لا کے بَلے شیر تے تیراں دے

 حکیم احمد نعیم ارشد

بھکھا ننگا بندہ سی پر کپھن پا کے پھب گیا اے

 جدید پنجابی شاعری

انا للہ و انا الیہ راجعون

بھُکھا ننگا بندہ سی پر

کَپھّن پا کے پھب گیا اے

اندر کوئی ہور سی مریا

پُتر مینوں دب گیا اے

تجمل کلیم

پنجابی دے مہان شاعر تجمل کلیم ہوری اسی جہاں فانی توں چلاؤنا کر گئے نے، اب انہاں نوں جنت وچ اعلیٰ مقام دیوے آمین۔

م مار آ کے یا کر جین جوگا

 کلاسیکی پنجابی شاعری

م مار آ کے یا کر جین جوگا

گل چاہوندائی ول اوہا دلدار کر جا

اڑی جان دے، اڑی نہ رہوے دل میں

برچھی نگہ دی جگر سی پار کر جا

ہے آسان کم، مشکل آسان کر توں

ایہہ احسان سر میرے تے یار کر جا

جیون لام آلام ایام مشکل گنجل دن جاوے

 کلاسیکی پنجابی شاعری

جیون لام آلام، ایام مشکل، گنجل دن جاوے کالی رات آوے

چار کوٹ اجاڑ پہاڑ جنگل، پل پل اگے، پل صراط آوے

ہولی رکھنا پنڈ گھمنڈ والی،۔ نفی نال ثبات اثبات آوے

کھیڈ جفر جوال دی مکدی نہیں محمد شاہ آخر شاہ مات آوے

پیر سید محمد شاہ بخاری

کرتار پور لانگھا کھلن تے

 جدید پنجابی شاعری

کرتار پور لانگھا کھلن تے

 

بُوندیاں، برفی، شگن، مٹھائیاں لے جاوے

کون اُراروں پار ودھائیاں لے جاوے

اپنے نمک پارے سانوں دے جاوے

ساڈے ولوں نان خطائیاں لے جاوے

نانک دے دربار تے لکھ لکھ پھیرے پون

مِتر پیارا نیک کمائیاں لے جاوے

رات سمے اک جگنو چمکے

 جدید پنجابی شاعری

تاپ

رات سمے اک جگنو چمکے

للکر مار چگھدا پھرے

کمیاں دے پُت بستا پھڑیا

چڑھیا تاپ وڈیرے نوں

اعظم ملک

دکھ مینوں فنکار بنا کے چھڈے گا

 جدید پنجابی شاعری

کوئی امر کردار بنا کے چھڈے گا

دکھ مینوں فنکار بنا کے چھڈے گا

ڈر اندر دا یا تے مار مکاوے گا

یا اک دن جیدار بنا کے چھڈے گا

اوہدی فطرت اوہنوں کلیاں کر دے گی

اوہ کنے کُو یار بنا کے چھڈے گا

وحید رضا

کنے چنگے دن ہندے سی

 جدید پنجابی شاعری

کِنے چنگے دن ہُندے سی

کَم کاج توں ویلے ہو کے

سگریٹ لا کے 

تینوں چیتے کر کے اکثر

چِترا دی آواز چ شِو دی شاعری سُننی

جے کوئی سجن آ جانا تے