میں تے توں رل ٹر نہیں سکدے

 جدید پنجابی شاعری

میں تے تُوں رل ٹُر نہیں سکدے

لنگھے ویلے ہُن مُڑ نہیں سکدے

نِبھ گئی جِنی نِبھنی سی ساڈی

ہِکو راہ تے رل ٹُر نہیں سکدے

دوہاں پاسے الزاماں دِیاں پنڈاں

کِسے وی تکڑی تُل نہیں سکدے

ہِکو جئی ہوئی دوہاں دے نال

کرن والیاں نُوں بُھل نہیں سکدے

سجن ہی دُشمن اندروں جے ہوون

سجناں دِیاں کِیتیاں بُھل نہیں سکدے

مان نہ رکھیا جِنہاں چنگے ویلے دا

اوہناں شکلاں نُوں بُھل نہیں سکدے

کِیویں سمجھائیے ہِک دُوجے نُوں

گَل ہِک دُوجے دی سُن نہیں سکدے

چال ہی ایسی چلی سجناں نے

ہُن ہِک دُوجے نال ٹُر نہیں سکدے

اپنی اپنی راہ پئے جائیے دویں

اکٹھیاں ہور ہُن ٹُر نہیں سکدے

پتہ تے دوہاں نُوں اے سارا

اِلزام جو لگے دُھل نہیں سکدے

سی لئیے دویں اپنے ہونٹھاں نُوں

سِلے بُلھ کُجھ بول نہیں سکدے

ریہہ جاسی مان گزرے ویلے دا

میں تے تُوں ہُن بول نہیں سکدے

نِبھ گئی جِنی نِبھنی سی ساڈی

اپنیاں جو کِیتی بُھل نہیں سکدے

میں تے تُوں رل ٹُر نہیں سکدے

پہلے ویلے ہُن مُڑ نہیں سکدے

عدیل احمد