جدید پنجابی شاعری
سُورج کوئی نواں اُچھال حیاتی دا
قبرستانے دِیوا 🪔 بال حیاتی دا
مِٹی نُوں جس پینگھ ہلارے دِتے نیں
تُوں وی بول کوئی تے پال حیاتی دا
جے اندر دا موسم مہک کھڑا دیوے
ہجراں رُتے ملے وصال حیاتی دا
پیار، وفاواں، جذبے، رشتے، سانجھاں، چاہ
میرے گھر وچ سارا مال حیاتی دا
بھاویں ایس سریر دی چدر بننی پئے
سر تے کج دے اس بے حال حیاتی دا
تیز ہواواں راہواں انھیاں کر دِتیاں
زاہد! کوئی کُھرا سنبھال حیاتی دا
زاہد نواز
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.