ناداناں دِیاں یاداں اندر، گُم سُم ہو کے رہنڑاں اؤکھا
دھوکھے بازاں نُوں بھُل جائیے، جان کے دھوکھا کھانڑاں اؤکھا
عِشق اوہدے دِیاں راہواں دِے وِچ، کے کھویا تے کے پایا
ڈوھُنڈھنڑ والے آپ گواچے، آپ گواچ کے پانڑاں اؤکھا
جنہاں خواباں دِیاں تحرِیراں، اکلاپے دے دُکھڑے ہوونڑ
اوہناں خواباں دِے بھرواسے،آپنڑا دِل وِلچانڑاں اؤکھا
دِل تے رکھ کے بیتیاں باتاں، چُپ کر جانڑا اؤکھا سہی
اندر دُکھ دے بھانبھٹ لے کے، محفل نُوں گرمانڑاں اؤکھا
ساڈِی تے پہچان اے اؤکھی، ظاہِر باطن وکھّو وکھ اے
ساڈِے وانگوں تینُوں سجنڑاں، بِھیس وٹا کے آنڑاں اؤکھا
اوہنُوں تکیاں جِبھ دے اُتّے، چُپ دے جندرے وجّے نیں
ڈولی اکھراں دِی وِچ پا کے، حُسن اوہدا سمجھانڑاں اؤکھا
جِہڑا آکھے سبھ کُجھ میرا، میں آکھاں اوہ میرا اے
جھلّے کلّے سائیں حیدرؔ دِی، اِس گل نُوں ٹھُکرانڑاں اؤکھا
سائیں غلام حیدر
