اسیں ڈِنگے وانگ کمان دے
اسیں سِدھے وانگر تیر
اک ہتھ وِچ رمبا داتری
اک ہتھ وِچ ہے شمشیر
سانوں خواج خضر دا تھاپڑا
ساڈی کنڈ تے پنجے پیر
اک وار دے نال سوار نوں
سنے گھوڑے دیساں چیر
اسیں لوہا موم بناوندے
ساڈے ہتھ اگنی داتا
پانی نوں سنگل مارئیے
ساڈے قابو وچ ہوا
لہراں نال لڑنا جاندے
اسیں ہاں دریائی لوک
اس وار زمانہ ویکھسی
اس ہڑھ تے لاساں روک
ساڈے سر تے ٹِلا جوگیاں
پیراں وچ ویہت وگے
مُکھ چُمے دیپک سُوریا
من چندر جوت جگے
نصیر کوی
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.