سبھ ٹُر گئے لوک پرانے بیبا
تے ٹالی تھلے حُقے رہ گئے
سبھ پِنڈ اِچ چھاواں اوتھے نیں
تے بوہڑ سارے سُکے رہ گئے
رب نے لوکاں نوں چوکھا دِتا
تے لوکی کمینے بُھکھے رہ گئے
ہے شان اوہناں دی سب توں اُچی
رب اّگے جیہڑے جُھکے رہ گئے
ہُن راز دے جانیاں مِل سانوں
یاداں دے چیتے سُکے رہ گئے
سُن والاں جنے سن ساڈے سجن
ہُن او وی اِکے دُکے رہ گئے
تے جہڑے لیکھ لکھے سی اساں
لوکاں توں سارے لُکے رہ گئے
امیر عثمان
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.