تہوں تاں ڈینداں ہنج دا پانڑی، عشق کوں پیونڑ کیتے
تیل وی تاں چہیدا ہوندے ڈیوے کوں بلنڑ کیتے
جانڑ کیں کولے کوں ہیرا آکھ ڈیونڑ سوکھ نئیں
بہوں وڈا دل رکھنڑاں پوندے کہیں دا دل رکھنڑ کیتے
توں میڈے پندھ کھوٹے تھیونڑ دا ایڈا چنتا نہ کر
ہک قدم پستے تھیاں لمبا درک مارنڑ کیتے
ول نکلسی غم میڈے سینے دے صحرا دے وچوں
رہ جے ہووے اکھ توں ہنج دا تعزیہ نکلنڑ کیتے
کون چھتی وا کوں ہتھ وچ قید کر سگدے بھلا
کتنی بے فیدہ ہے کوشش وقت کوں روکنڑ کیتے
صرف اکھیں توں سجاکا ہوونڑا کافی تاں نئیں
سوجھلا اندر دا وی لازم ہوندے ڈیکھنڑ کیتے
درد ودھدے، ہکے پھٹ تے بیا پھٹ لگے جیکر
دل کوں بہوں سمجھۓ می ڈوجھے عشق توں بچنڑ کیتے
پھس گیاں خالد تیڈیں سوچیں دے گھمنڑ گھیر وچ
چھڑا غم نہ کر توں میکوں ہتھ وی ڈے کڈھنڑ کیتے
خالد جاوید
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.