جدید پنجابی شاعری
لال تریڑ
کِنج اُجاڑے پئے نی جِندے
کِنج اُجاڑے پئے
اکھاں ویکھے لکھاں ویکھے
پُھلاں ورگے پیراں تھلے
مُکھ لتاڑے پئے
نی جِندے
مُکھ لتاڑے پئے
کِنج دے آئے موڑ نی جِندے
کِنج دے آئے موڑ
میں وی تکیا تُوں وی تکیا
عمراں بھردی سانجھ نُوں لوکاں
جھٹ وچ دِتا توڑ
نی جِندے
جھٹ وچ دِتا توڑ
کِنج دے ہوئے حال نی جِندے
کِنج دے ہوئے حال
ایدھر کِنیاں اودھر کِنیاں
کھوہاں دے وِچ ماواں ہتھیں
سُٹے اپنے بال
نی جِندے
سُٹے اپنے بال
کِنج دے ہوئے بھیڑ نی جِندے
کِنج دے ہوئے بھیڑ
تیرے ہتھوں میرے ہتھوں
اس دھرتی دے ہر شیشے وِچ
پئے گئی لال تریڑ
نی جِندے
پئے گئی لال تریڑ
کِنج دی لگی اگ نی جِندے
کِنج دی لگی اگ
آون ویلے جاون ویلے
گلیاں دے وچ چُنیاں سڑیاں
تھاں تھاں رُل گئی پک
نی جِندے
تھاں تھاں رُل گئی پگ
کِنج دی گُھلی واء نی جِندے
کِنج دی گُھلی واء
لہندیوں چڑھدے چڑھدیوں لہندے
کیہ کیہ دسیے کہنوں کہنوں
اوہ اوہ لگے تاء
نی جِندے
اوہ اوہ لگے تاء
کِنج دے گُھل گئے زہر نی جِندے
کِنج دے گُھل گئے زہر
وِیراں ورگے پیراں ورگے
اونتر جانی ونڈ نکھیڑے
ساڈے پِنڈ تے شہر
نی جِندے
ساڈے پِنڈ تے شہر
کِنج دے چلے تِیر نی جِندے
کِنج دے چلے تِیر
یار وی مُک گئے پیار وی مُک گئے
جنتاں ورگا دیس اساڈا
ہویا لِیرو لِیر
نی جِندے
ہویا لِیرو لِیر
ارشاد سندھو
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.