جدید پنجابی شاعری
ہاڑا
دس ہاں وے وڈیا
اج جو دہائی اے
تھاں تھاں تے جو روگیاں نیں پائی اے
رجھے رجھے پیڑ کیہ جانن بھکھ دی
موت منگ کڑل جو ڈِھڈ وچ پائی اے
دس ہاں وے وڈیا
اج جو دہائی اے
تھاں تھاں تے جو روگیاں نیں پائی
لیراں لتھی جین جے
فیشن ہوئی رج دی
پاٹی چُنی دس ہاں
ماڑے کیوں لُکائی اے؟
دس ہاں وے وڈیا
اج جو دہائی اے
تھاں تھاں تے جو روگیاں نیں پائی اے
کُتے کھادی روڑی لبھے بال
دی بلکائی اے
میرا کیہ قصور؟
لبھو کتھے میری مائی اے؟
دس ہاں وے وڈیا
اج جو دہائی اے
تھاں تھاں تے جو روگیاں نیں پائی اے
جُرماں دے کُھرے جے اچیاں
تے پُجھدے
نیویاں دے دیوے فیر سدا کویں بُجھدے
روندی پئی لوکائی اے
دس ہاں وے وڈیا
اج جو دہائی اے
تھاں تھاں تے جو روگیاں نیں پائی اے
گھنگھرو تے بیڑیاں ہتھوں ہتھ آئیاں نیں
منگاں دئیاں چیلاں نحس
چاں چاں لائی اے
دس ہاں وے وڈیا
اج جو دُہائی اے
تھاں تھاں تے جو روگیاں نیں پائی اے
ڈاکٹر شہلا نگار
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.